خدا قسم خدا را در عرش مسرور ساخت. خدا تو را رحمت كند، بنگر چگونه اين والى با فرستاده امامش ملاقات مى‌كند و چگونه در اكرامش به هنگام مواجهه مبالغه مى‌كند و سلامش مى‌نمايد و اكرام را تا آنجا ادامه مى‌دهد كه تمام اموالش را با او نصف مى‌كند و علت همه اين رفتارهايش به خاطر يك جمله امام صادق ٧ بود كه در نامه فرمود: اين برادرت مى‌باشد و حكم دو برادر برابرى در مال و منال است.

اين حديث چند مطلب را مى‌رساند. خوشحال كردن مؤمن، خوشحال كردن خداى تعالى و پيامبرش و ائمه : مى‌باشد. ديگر آنكه وقتى برادر مؤمن كمكى نياز دارد كه از عهده او برمى‌آيد كمكش كند حتى اگر كمك بوسيله اعتبار و آبرو و درخواست از ديگران باشد چنان كه امام صادق ٧ انجام داد و فرمود: يا اينكه خودش او را كمك كند (يعنى براى انجام آن درخواست مؤمن از آبرويش مايه بگذارد) ديگر آنكه: انسان بايد در مشكلاتش به خداى تعالى و ابواب پروردگار كه آل محمد ٦ هستند پناه ببرد زيرا اين شخص گفت من به خدا و امام صادق فرار كردم. اين كار موجب پيروزى و سعادت است چنان كه براى اين شخص حاصل شد.

خداى تعالى به داود وحى كرد كه بنده‌اى از بندگانم با حسنه‌اى به پيش مى‌آيد و من بهشتم را به او مى‌بخشم، او عرضه داشت پروردگارا آن حسنه كدام است؟ فرمود: بنده مؤمنم را خوشحال مى‌سازد، گرچه يك دانه خرما باشد داود عرضه داشت هر كس كه تو را شناخت سزاوار است كه اميد خود را از تو قطع نكند.

رسول خدا ٦ فرمود: هر مؤمنى كه مريضى را عيادت كند در رحمت الهى فرو رود وقتى نزد او بنشيند رحمت الهى در او قرار مى‌گيرد و او را تر مى‌كند و اگر به هنگام صبح او را عيادت كند هفتاد هزار فرشته او را درود فرستند تا شب كند و اگر به هنگام شب او را عيادت كند هفتاد هزار فرشته او را درود فرستند تا صبح شود. و از امام صادق ٧ فرمود: كه رسول خدا ٦ فرمود: كه خداى تعالى فرمود: هر كس بنده مؤمنم را آزار رساند با من اعلان جنگ مى‌كند و هر كس بنده مؤمنم را اكرام كند از خشم من در امان مى‌شود اگر در زمين بين مشرق و مغرب جز يك مؤمن نبود كه با حاكم عادلى مرا عبادت مى‌كردند، عبادت ايشان از همه خلايق زمين كفايت مى‌كرد و هفت زمين و آسمان به اين دو قايم مى‌شد و به خاطر ايمانشان انسى بين آنها برقرار مى‌كردم كه نيازى به انسانى ديگر نداشتند.