آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ١٥٧ - فصل
در خانه او آمدى: مرد گفت من برادرى دارم كه مىخواهم زيارتش كنم گفت: آيا با همديگر فاميل هستيد يا آنكه حاجتى تو را به اينجا آورده است؟ مىگويد: بين من و ايشان خويشى بهتر از اسلام نيست و حاجتى مرا به اينجا نياورده است ولى به خاطر خدا مىخواهم با او ملاقات كنم.
فرشته گفت: من فرستاده خداى تعالى به سوى تو هستم. بشارت باد به تو كه خداى تعالى به تو سلام مىرساند و مىفرمايد: مرا قصد كردى و با كارت ثواب مرا طلب كردى من بهشت را بر تو واجب مىكنم و از خشم من در امانى و از آتش پناهت دادم. از آن حضرت ٧ آمده است: نظر به عالم عبادت است و نظر به رهبر عادل عبادت است و نظر مهربانى و عطوفت به پدر و مادر عبادت است و نظر به برادر كه به خاطر خدا دوستش دارد عبادت است.
و از آن حضرت آمده است خداى تعالى فرمود: بين دو مؤمن برادرى نيست جز آنكه به هر كدام از آن دو درجهاى داده است. و از آن حضرت آمده است: هر كس در راه خدا به برادرى منفعت رسانيد خداى تعالى خانهاى در بهشت براى او مىسازد و از آن حضرت آمده است: هر كس برادرش را اكرام كند خداى تعالى به او اكرام مىكند. آيا فكر مىكنيد جواب خدا در مقابل اكرام خدا چيست؟ عمرو بن حريث (شمر) از جابر از پدرش از امام باقر (ع) نقل كرد: برادران مؤمن كه در راه خدا با هم برادر شدند، در روز قيامت يكى در بهشت به درجهاى بالاتر مىرسد و شخص بالا رتبه به خدا عرضه مىدارد. پروردگارا! او برادر و رفيقم مىباشد مرا به طاعت تو امر مىكرد و از معصيت تو باز مىداشت و مرا به اجر و پاداش تو ترغيب مىكرد پس بين من و او در اين درجه جمع نما! خداى تعالى بين اين دو جمع مىكند. يكى از منافقين از ديگرى در درك پائينتر در جهنم قرار مىگيرد. منافق پايينتر مىگويد: پروردگارا فلانى مرا به معصيت تو امر مىكرد و از طاعت تو باز مىداشت و مرا بىرغبت به ثواب تو مىكرد و از ملاقات تو بر حذر نمىداشت، بين من و او در اين درك جمع كن! خداى تعالى بين ايشان جمع مىكند و اين آيه را قرائت فرمود:
الْأَخِلَّاءُ يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ[١]: برادران در اين روز با همديگر دشمنند جز متقين.
ابان بن تغلب از امام صادق ٧ نقل كرد: هر مؤمنى كه از برادر مؤمنش حاجتى بخواهد و او قدرت بر قضاء آن را داشته باشد ولى آن را رد كند، خداى تعالى مارى را بر او بگمارد كه انگشتانش را بگزد. و از اسماعيل بن عمار روايت شده است گفت: من به امام صادق (ع) عرضه داشتم: آيا مؤمن رحمت الهى است فرمود بله: هر مؤمنى كه براى حاجتى پيش برادر
[١] - ٤٣/ زخرف، ٦٧.