مى‌رسيد سؤال نمى‌كرد كه آيا پسر است و يا دختر، بلكه مى‌پرسيد آيا سالم است؟ وقتى سالم بود، مى‌فرمود: «الحمد للَّه الّذى لم يخلق منّى شيئا مشّوّها» حمد خدايى را كه از من فرزندى ناقص الخلقه خلق نكرد. و امام كاظم ٧ مى‌فرمود: سعادتمند شد مردى كه نميرد تا ببيند فرزندى از خود بجاى مى‌گذارد سپس فرمود: خداى تعالى جانشين مرا به من نشان داد. و به ابا الحسن ٧ اشاره كرد و امام صادق ٧ فرمود: خداى تعالى به خاطر دوستى فراوان پدر به فرزند به پدر رحم مى‌كند. و مردى از انصار به ابى عبد الله امام صادق ٧ گفت: به چه كسى نيكويى كنم؟ فرمود: به پدر و مادرت. عرضه داشت آن دو مردند.

فرمود: به فرزندت نيكويى كن.

از امام صادق ٧ آمده كه فرمود: رسول خدا فرمود: كودكان را دوست داشته باشيد و به ايشان رحم كنيد! اگر به ايشان وعده‌اى مى‌دهيد، وفا كنيد، زيرا ايشان فكر مى‌كنند كه شما به ايشان روزى مى‌دهيد. و آن حضرت (ع) فرمود: خداى بيامرزد مردى را كه به درست كارى فرزندش كمك كند و آن اينكه از بديهايش بگذرد و وقتى با خداى خود راز و نياز مى‌كند براى فرزندش دعا كند. و فرمود: هر كس فرزندش را ببوسد حسنه‌اى براى او نوشته مى‌شود و هر كس او را خوشحال سازد، خداى تعالى او را خوشحال مى‌كند، و هر كس به او قرآن بياموزد پدر و مادرش را بخواهند و به ايشان حله بپوشانند كه از نور آن صورت اهل بهشت بدرخشد. و مردى به خدمت پيامبر ٦ آمد، عرضه داشت من هرگز فرزندم را نبوسيدم. وقتى بازگشت پيامبر ٦ فرمود: اين در نزد ما مردى اهل آتش است. و آن حضرت مردى از انصار را ديد كه يكى از فرزندانش را بوسيد و ديگرى را ترك كرد حضرت فرمود. چرا بين آن دو مساوات نكردى؟ شخصى نقل كرد من از پسرم به امام ابى الحسن موسى ٧ شكايت كردم، حضرت فرمود: او را مزن و با او قهر كن ولى طولش مده. و پيامبر ٦ وقتى صبح مى‌شد دستش را بر سر فرزند و فرزند فرزندش مى‌كشيد و روزى با مردم نماز مى‌گذاشت ولى دو ركعت آخر نماز را كوتاه نمود وقتى تمام شد مردم عرضه داشتند: اى رسول خدا! ديديم كه نماز را كوتاه كردى آيا به هنگام نماز كارى پيش آمد؟ فرمود كار چه بود؟ گفتند: در دو ركعت آخر، نماز را كوتاه كردى. حضرت فرمود:

آيا ناله طفل را نشنيديد! و در حديث ديگر آمده است كه حضرت فرمود: ترسيدم كه خاطر پدرش مشغول شود.