قسم به عزت و جلال و عظمت و كبريا و نور و علو و بزرگيم! هيچ بنده‌اى، خداى خود را بر هواى خود اختيار نمى‌كند جز آنكه كار را بر او سخت مى‌گيرم و دنيايش را بر او بپوشانم و قلبش را مشغول دنيا كنم و به او از دنيا نمى‌دهم جز آنكه برايش مقدر كردم و قسم به عزت و جلال و عظمت و كبريا و نور و علو و بزرگيم! هيچ بنده‌اى هدايت مرا بر هواى خود برنمى‌گزيند جز آنكه ملايكه خود را حافظ او قرار مى‌دهم و آسمان و زمين روزى وى را كفايت و سرپرستى مى‌كنند، و من دنيا را بالاتر از تجارت هر تاجرى براى او مى‌آورم در حالى كه دينار مقهور بنده من است. ابو سعيد خدرى گفت: در زمان مراجعت رسول خدا از احد در حالى كه مردم در اطرافش حلقه زده بودند و او به درخت طلحه پشت داده بود فرمود: اى مردم به اصلاح آخرت خود كه خداى شما را به آن تكليف كرده، روى آوريد و از دنيايى كه خداى تعالى آن را ضمانت كرده است روى برگردانيد و به اعضايى كه به نعمت الهى تغذيه شده‌اند، معصيت وى نكنيد و متعرض خشم الهى نشويد و كارتان التماس مغفرت از وى باشد، و همت خود را صرف در تقرب به وى نماييد به اينكه با اطاعتش به او نزديك شويد و هر كس به بهره دنيوى مبادرت كند بهره اخروى او نيز همانست و از آخرت بهره‌اى نمى‌برد، ولى هر كس مبادرت به بهره‌اى اخروى كند بهره دنيوى وى به وى مى‌رسد و مقاصد اخروى را نيز درك مى‌كند.

عبد الله بن سنان از ابى عبد الله (ع) نقل كرد كه فرمود: هر مؤمنى كه به محبوبهاى الهى روى آورد، و آنها را بپذيرد خداى تعالى به وى رو آورد و هر چه را كه بنده دوست دارد مى‌پذيرد و هر كس به خداى تعالى چنگ زند خداى تعالى او را معصوم نگه مى‌دارد و هر كس خداى به او روى آورد و قبولش كند و او را محفوظ بدارد، هيچ نگرانى ندارد گرچه آسمان و زمين ويران شوند و اگر حوادث تلخى بر اهل زمين نازل شود و بلا شامل حال ايشان گردد او در حرز و پاسدارى خدا از همه بلاهاست آيا خداى تعالى نفرمود: إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ‌[١] متقين در مقام امين هستند؟

[١] - ٤٤/ دخان، ٥١.