آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ٢١ - (عقل تحريص بر دعا مىكند)

باب اول در تحريص بر دعا

عقل و نقل بر آن تحريص مى‌نمايند.

(عقل تحريص بر دعا مى‌كند)

عقل (١): عقل جلوگيرى از ضرر به نفس را در صورت قدرت و امكان واجب مى‌داند و از طرفى پيدايش گرفتارى براى انسان در دار دنيا حتمى است، زيرا انسانها ناچار درگير امورى‌اند كه باعث تشويش خاطر و مشغوليت فكرى شده و مضرّ به حال ايشان مى‌باشد. اين عوامل تشويش، يا داخلى هستند مثل بيمارى كه مزاج بشر را عليل مى‌كند، و يا خارجى مثل اذيت و آزار ستمگر، و يا ناملايماتى كه از همراه و يا همسايه به او مى‌رسد، اگر هم از همه اينها در امان باشد، از عقل وقوع و ارتباط اين نگرانيها را با او محتمل مى‌شمارد، چگونه انسان از تشويشها خالى باشد؟ در صورتى كه انسان در سرزمين حوادث كه دستخوش دگرگونى و تغييرات است، زندگى مى‌كند و هيچ انسانى، چه در حال، و چه در آينده از حوادث دردناك جدا نيست پس ضرر حوادث يا گريبانگير انسانهاست، و يا آنكه انتظار مى‌رود حوادثى براى او اتفاق افتد و در صورت امكان هر دو ضرر را بايد از بين برد. دعا اين غرض را برآورده مى‌كند و همه كس نيز توان دعا و نيايش دارد، بنا بر اين بايد دعا كرد.

امير المؤمنين و سيد الوصيين صلوات اللَّه عليه و آله نيز همين معنا را گوشزد كرده و فرموده‌اند هيچ مبتلايى- گرچه ابتلاى او بزرگ باشد- سزاوارتر از شخص در عافيت، از دعا كردن نيست، زيرا كه شخص در عافيت، از بلا ايمن نيست.

بنا بر اين، روايت روشن نمود كه همه، چه دردمند، و چه در عافيت، نيازمند به دعا هستند و فايده دعا رفع بلاى موجود و دفع ضررهاى محتمل كه فرود مى‌آيند مى‌باشد، و يا دعا جلب منفعت مطلوب يا حفظ خير موجود و دوام و جلوگيرى از زوال آن مى‌نمايد زيرا ائمه : دعا را به سلاح وصف كردند و به وسيله سلاح هم جلب منفعت مى‌شود و هم ضرر جلوگيرى مى‌شود و نيز ايشان دعا را سپر نام گذاشتند و سپر وسيله دفاعى است كه از ناملايمات جلوگيرى مى‌كند.

پيامبر خدا ٦ فرمود: آيا مى‌خواهيد كه شما را به سلاحى راهنمايى كنم كه‌