كعب الاحبار روايت كرد گفت: خداى تعالى به بعضى از پيامبرانش وحى كرد: اگر ملاقات مرا در حظيره قدس مى‌خواهى در دنيا غريب و يكه و تنها و غمگين و ترسان باش مثل پرنده‌اى تنها كه در سرزمينى بى‌آب و علف مى‌پرد و از ميوه درختان مى‌خورد. وقتى شبانگاه رسيد به لانه‌اش پناه مى‌برد و با پرندگان ديگر همراه نيست، چون با من مانوس است و از مردم هراسناك مى‌باشد.

و از فاطمه زهرا سيده زنان عالم و محبوب حضرت خاتم و مادر ائمه اطهار كه درود بر او و پدر و شوهر و فرزندانش باد- روايت شده است كه فرمود: هر كس عبادت خالص خود را به طرف بالا فرستد، خداى تعالى بهترين مصالح خود را براى او پايين مى‌فرستد. و از امام باقر (ع) روايت شده است كه: بنده به حقيقت، عابد خداى تعالى نمى‌شود مگر آنكه از همه خلق ببرد و تنها به خداى تعالى متكى شود در حالى كه خدا مى‌گويد اين شخص صالح از آن من است، به كرمش وى را قبول مى‌كند. و از امام صادق ٧ آمده است كه فرمود: خداى تعالى هيچ نعمتى را برتر از اين نعمت قرار نداد، كه در قلب بنده با خدا، هيچ كس نباشد و امام صادق ٧ به هشام بن حكم فرمود: اى هشام! صبر بر وحدت نشانه عقل قوى است هر كس را كه خداى تعالى عقل داد از اهل دنيا و راغبان به آن دورى مى‌جويد و راغب ثواب الهى مى‌شود و خداى تعالى، انيس او در وحشت مى‌گردد و در وحدت همصحبت او مى‌شود و در تنگدستى بى‌نيازش مى‌نمايد و در غير فاميلش عزيزش مى‌دارد اى هشام! عمل كم با علم مقبول مى‌شود و چند برابر مى‌شود و عمل زياد با جهل برمى‌گردد. از امام ابى جعفر جواد ٧ نقل است كه فرمود: افضل عبادت‌ها اخلاص است. و از ابو الحسن هادى ٧ نقل شده است كه اگر مردم در راه وسيعى حركت كنند من در راه بنده‌اى حركت مى‌كنم كه خداى را به اخلاص عبادت كرده است. و از امام حسن عسگرى (ع) آمده است كه: اگر دنيا در يك لقمه قرار داده شود من آن را در دهان بنده‌اى خواهم گذاشت كه خداى تعالى را به اخلاص عبادت مى‌كند باز مى‌بينم كه من در حق او تقصير و كم كارى كرده‌ام و اگر كافر را از دنيا منع كنم تا آنكه از گرسنگى و تشنگى به حد مرگ برسد، آنگاه مقدارى آب به او دهم فكر مى‌كنم اسراف كرده‌ام. اينها مقدارى از دواهاى علمى بود كه شخص رياكار را دوا مى‌كند و روزنه‌هاى هواى نفس را مى‌بندد.