آداب راز و نياز به درگاه بى نياز (ترجمه عدة الداعى) - ابن فهد حلي؛ مترجم محمدحسين نائيجي - الصفحة ١٣٠ - حضرت يونس و قارون

سبحان وقتى روح خود را بر آدم دميد و آدم بشرى گرديد، وقتى نشست عطسه كرد با الهام خدا آدم گفت: الحمد للَّه ربّ العالمين خداى تعالى فرمود: اى آدم خدا تو را رحمت كند. پس اين خطاب رحمت، اولين خطاب خداى تعالى به آدم است. و روايت شده است كه خداى سبحان به موسى به هنگام فرستادن او به فرعون فرمود: او را وعده بده و به او خبر ده كه من به عفو و مغفرت شتاب بيشترى دارم تا غضب و عقوبت. روايت شده است كه فرعون به هنگام غرق شدن از حضرت موسى (ع) كمك خواست و از خداى تعالى كمك نخواست. خداى تعالى به موسى وحى كرد اى موسى! تو به كمك فرعون نشتافتى زيرا او را خلق نكردى و اگر از من يارى مى‌خواست من او را كمك مى‌كردم.

[حضرت يونس و قارون‌]

و محمد بن خالد در كتابش از پيامبر ٦ روايت كرد كه فرمود: وقتى يونس (ع) به دريايى كه قارون در آن بود رسيد قارون به فرشته موكل خود گفت اين صدا و هول و هراسى كه مى‌شنوم از چيست؟ فرشته گفت: اين حضرت يونس است كه خداى تعالى او را در شكم ماهى حبس كرد و ماهى او را در درياهاى هفتگانه گردانيد و اكنون به اين دريا رسيده است و اين سر و صدا و اضطراب از اوست. گفت: آيا به من اجازه گفتگو با او مى‌دهى گفت اجازه دادم قارون به حضرت يونس ٧ گفت چرا به سوى پروردگارت توبه نكردى؟ قارون پاسخ داد: توبه من به موسى مربوط بود و من به موسى ٧ توبه كردم ولى از من نپذيرفت و اگر تو، به طرف خدا باز گردى خداى را در اولين قدم كه بردارى مى‌يابى، آيا حسن رفتارش با بندگانش را نمى‌بينى كه چگونه عنايت حق سبحان به احسان به بندگان و رحمت بر ايشان تعلق گرفته است.[١] و از همين باب سفارش و ترغيب شده است كه برخى براى برخى ديگر دعا كنند در آنجايى كه‌

[١]