غَيْرُ مَمْنُونٍ‌[١]: ايشان اجرى بى‌پايان دارند. و از امام صادق (ع) روايت شد كه وقتى مؤمن بميرد دو فرشته موكل بالا روند پس بگويند: پروردگارا! فلانى را ميراندى خداى تعالى مى‌فرمايد: بر زمين فرود آييد و در پيش قبرش بر او درود فرستيد و مرا تهليل و تكبير كنيد و براى او آنچه از اعمال را كه به جا مى‌آوريد محسوب بداريد.

[مرد كر و لال در خدمت پيامبر مجوز ورود به بهشت مى‌گيرد]

و از جابر نقل شده كه گفت: مردى كر و لال خدمت حضرت رسول خدا ٦ ايستاد و با دست به آن حضرت اشاره كرد. حضرت رسول خدا ٦ فرمود: به او كاغذى بدهيد تا هر چه كه مى‌خواهد در آن بنويسيد پس نوشت: «اشهد ان لا اله الا اللَّه و اشهد ان محمدا رسول اللَّه» آن حضرت فرمود براى او كاغذى بنويسيد و در آن او را به بهشت بشارت دهيد زيرا مسلمانى نيست كه دچار از دست دادن چشمان يا زبان يا گوش يا پا يا دست مى‌گردد پس خداى را بر آن سپاس مى‌گويد و مزد آن را از خداى خواهد جز آنكه خداى تعالى او را از آتش نجات مى‌دهد و او را وارد بهشت مى‌سازد. سپس رسول خدا ٦- فرمود: اهل بلا در دنيا در آخرت درجاتى دارند كه با اعمال به آن نمى‌توان رسيد حتى اينكه آرزو مى‌كنند كه اى كاش در دنيا با مقراض‌ها قطعه قطعه مى‌شدند، زيرا ثواب نيكوى خدا را براى اهل بلاى مؤمن مى‌بينند، زيرا خداى تعالى عمل غير مسلمان را نمى‌پذيرد.

و از حالات دعا روزه است.

امام صادق ٧ فرمود: خواب روزه دار عبادت و سكوتش تسبيح و عملش قبول و دعايش مستجاب است. و پيامبر ٦ فرمود: دعاى روزه دار رد نمى‌شود. و امام باقر (ع) فرمود:

حاجى و معتمر و روزه دار نزديكان به خدايند اگر از خداى بخواهند اجابت مى‌كند و اگر از كسى شفاعت كنند خداى شفاعت آنها را قبول مى‌كند و اگر ساكت شوند خداى با ايشان ابتدا به سخن مى‌كند، و خداى تعالى در مقابل درهمى هزار هزار درهم به ايشان مى‌دهد. و از جمله كسانى كه دعايشان مستجاب است كسى كه براى چهل برادر مؤمن با آوردن اسمهاشان و اسم پدرانشان دعا كند و نيز كسى كه در دست او انگشتر فيروزه و عقيق باشد.

از امام صادق ٧ روايت است كه پيامبر اكرم ٦ فرمود: خداى تعالى فرمود: من از

[١] - ٩٥/ التين، ٦.