فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٥٤ - ٤٣ - قبول ولايت ظالمين

آنگاه فرمودند: «آنان در تابوتى از آهن جمع و همه در جهنّم انداخته مى‌شوند».

١٤٢- ظاهراً كمك كردن به ستمكاران در غير كارهاى حرام، تا وقتى كه كمك كننده جزء اعوان ظلمه شمرده نشده و كمك كردنش به آنان باعث زيادى شوكت و نيروى آنان نشود جائز است.

١٤٣- تمايل فكرى و عملى به ظالمين و حمايت از آنان در انجام گناه و تجاوز به حقوق مردم و كار و فعاليت در دستگاه دولت‌هاى كافر يا ظالم، اگر موجب حمايت از كفر و ظلم و إعانت به كافر يا ظالم باشد حرام است؛ مگر اينكه در شرائط ويژه‌اى براى پشتيبانى از اسلام و مؤمنان باشد.

١٤٤- روى آوردن به امور ظالمين و كمك كردن به آنان حرام است، به شرط اينكه كارى كه براى آنها انجام مى‌دهند عرفاً إعانت ظالم در ظلم باشد، مثلًا باعث زياد شدن قوت و شوكت آنها گردد؛ ولى اگر عرفاً إعانت ظالم در ظلم نباشد مانند خياطى كردن و ... حرام نمى‌باشد.

٤٣- قبول ولايت ظالمين:

١٤٥- داخل شدن در منصب‌ها و ولايت‌ها و مشاغل دولتى با اختيار خود در زمانى كه حكومت بدست سلطان ظالم است جائز نمى‌باشد، هرچند آن شغل با قطع نظر از منصوب شدن از طرف سلطان ستمگر شغلى مشروع باشد، نظير جمع آورى خراج و زكات، تا چه رسد به غير مشروعش نظير گرفتن عوارض و ماليات و غير آنها از ظلمهايى كه هر روز به نوعى صورت قانونى به خود مى‌گيرند.

بلى، اگر پاى اجبار و اكراه در ميان باشد- مثلًا سلطان ظالم كسى را مجبور كند كه از قِبَل او مناصب ارتشى و امنيّتى و ... را به عهده بگيرد و آن كس بترسد كه چنانچه به عهده نگيرد خطر جانى و ناموسى ومالى معتدٌّبه متوجه او شود- داخل شدن در آن منصب و شغل جائز است؛ ولى اگر مجبورش كند به اينكه خون كسى را بريزد، جائز نيست قبول كند، هرچند پاى آن ترس‌ها در ميان باشد؛ بلكه اجراء بعضى از انواع ظلم‌