تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٧٤ - سوره الزمر(٣٩) آيات ١ تا ٩
٢- إِنَّا أَنْزَلْنا بدرستى كه ما فرو فرستاديم إِلَيْكَ الْكِتابَ بسوى تو اين كتاب را كه قرآن است بِالْحَقِ براستى و درستى نه بباطل و كجى يا بسبب اثبات حق و اظهار احكام معبود مطلق فَاعْبُدِ اللَّهَ پس پرستش كن خداى را مُخْلِصاً در حالتى كه پاكيزه كننده باشى براى وى لَهُ الدِّينَ پرستش را، ظاهر خطاب متوجه بحضرت است و از روى حقيقت مراد امتند يعنى اى امت مرحومه طاعت خود را از شرك و رياء پاك و پاكيزه داريد:
٣- أَلا لِلَّهِ بدانيد كه مر خداى راست الدِّينُ الْخالِصُ پرستيدن پاك از شرك يعني سزاوار آنست كه طاعت او خالص باشد از شوب رياء و لوث شركت زيرا كه متفرد است در الوهيت و يكتا در رتبه ربوبيت، قتاده گفته كه دين خالص كلمه توحيد است و گفتهاند كه مراد اعتقاد امور واجبه است از توحيد و عدل و نبوت و امامت و معاد و عمل بموجب شريعت و تبرّى از هر دينى كه غير از اين است پس در تهديد اهل شرك درآمده ميفرمايد كه:
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا و آنان كه فرا گرفتند مِنْ دُونِهِ بجز از خداى بحق أَوْلِياءَ دوستان يعنى خدايانى كه دوستى ايشان بآنها از حيثيت زعم معبوديت است در حق ايشان از ملائكه و عيسى و اصنام و شمس و نجوم و شجر و حجر و غير آن و ميگويند باعتقاد باطل ما نَعْبُدُهُمْ نميپرستيم ايشان را إِلَّا لِيُقَرِّبُونا مگر براى آنكه نزديك گردانند ما را إِلَى اللَّهِ بسوى رحمت خدا زُلْفى نزديك گردانيدنى يعنى پرستيدن ما ايشان را بجهت آنست كه تا شفاعت ما بكنند و بسبب ان شفاعت مقرب درگاه الهى شويم إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ ميتواند بود كه اينخبر الَّذِينَ باشد نه «يقولون» كه مقدر است در ما نَعْبُدُهُمْ و بنا بر اين «يقولون» با حرف عطف محذوف باشد و معنى آنكه آن كسانى كه عبادت غير خدا ميكنند و قائل قول مذكور اند بدرستى كه خداى تعالى حكم كند بحق بَيْنَهُمْ ميان اين مشركان بد اعتقاد در روز معاد فِي ما هُمْ فِيهِ در آن چيزى كه ايشان در آن يَخْتَلِفُونَ اختلاف ميكنند و ظاهر سازد بطلان همه را يعنى مدعاى هر يك از اين مشركان آنست كه معبود او حق است و غير آن باطل مثلا يهود و نصارى ميگويند كه عزير و عيسى معبود بحقاند و غير او باطل، و بنى مليح قايلند به اينكه ملايكه معبود بحقند نه غير ايشان، و همچنين هر يك از آفتاب پرست و ستارهپرست و گوساله پرست در حق يكديگر چنين ميگويند حق سبحانه حكم كند ميان ايشان در روز موعود و بآن نمايد بطلان هر يك از معبودان ايشان را و همه مشركان را براه دوزخ امر نمايد.
إِنَّ اللَّهَ بدرستى كه خداى تعالى لا يَهْدِي راه ننمايد بطريق اهل بهشت يا آنكه حكم نكند باهتداء يا لطف نكند بجهت اصرار و تصميم كفر با وجود تمكين و قدرت عقل و نصب