بر كفار وَ اللَّهُ مَعَكُمْ‌ و خداى با شما است بر نصرت و يارى دادن بر دشمنان‌ وَ لَنْ يَتِرَكُمْ‌ و هرگز ناقص نكند خداى و بريده نگرداند شما را أَعْمالَكُمْ‌ از ثواب كردارهاى شما چه او سبحانه ثواب را زياده بر قدر اعمال ميدهد كقوله تعالى‌ مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها پس چگونه ثواب اعمال شما را ناقص و منقطع گرداند آنكه بجهت تحريص بر عبادت و طلب آخرت تحقير دنيا ميكند و ميگويد كه:

٣٦- إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا جز اين نيست كه زندگانى دنيا لَعِبٌ‌ بازيست ناپايدار وَ لَهْوٌ و مشغولى بى‌اعتبار و از غايت جهل است اختيار فانى بر باقى‌ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا و اگر ايمان آوريد بخدا و رسول‌ وَ تَتَّقُوا و بپرهيزيد از معصيت و ساير امور نامقبول‌ يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ‌ بدهد مزدهاى ايمان و تقوى و ساير اعمال حسنه شما را در آخرت بر وجه اكمل‌ وَ لا يَسْئَلْكُمْ‌ و نميخواهد خداى بر مزدادن شما أَمْوالَكُمْ‌ مالهاى شما را يا نميخواهد رسول خداى بر اداى رسالت اموال شما را، و بعضى گويند كه مراد آنست كه نميخواهد خداى از شما همه اموال شما را بلكه بانفاق اندكى از آن راضى گشته كه آن عشر است و نيم عشر و ربع عشر، مؤيد قول اخير است اينكه:

٣٧- إِنْ يَسْئَلْكُمُوها اگر بخواهد از شما همه مالهاى شما را فَيُحْفِكُمْ‌ پس مبالغه و الحاح نمايد در طلب همه آن‌ تَبْخَلُوا بخيلى كنيد بآن و آن را بخوشدلى و طيب نفس ندهيد وَ يُخْرِجْ‌ و ظاهر گرداند خداى بآن خواستن‌ أَضْغانَكُمْ‌ كينهاى شما را يعنى بسبب اين خواستن كراهت و مقت بخدا و رسول پيدا كنيد، اسناد اخراج اضغان بخدا بجهت صدور سبب آنست از خدا كه آن طلب اموالست بر سبيل الحاح، و ميتواند بود كه ضمير راجع به بخل باشد يعنى بخل شما ظاهر گرداند كينه و كدورت و بغض و عداوت شما را نسبت بخدا و رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم و بنا بر اين اسناد بر سبيل حقيقت باشد.

٣٨- ها آگاه باشيد اى گروه مخاطبان كه‌ أَنْتُمْ هؤُلاءِ شما آن كسانى هستيد كه‌ تُدْعَوْنَ‌ خوانده شده‌ايد لِتُنْفِقُوا براى آنكه نفقه كنيد فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌ در راه خدا يعنى مأمور گشته‌ايد به اينكه زكاة مال بدهيد يا آنكه مال خود را در اسباب جهاد صرف نمائيد فَمِنْكُمْ‌ پس بعضى از شما مَنْ يَبْخَلُ‌ كسيست كه بخيلى ميكند بزكوة يا در نفقه جهاد وَ مَنْ يَبْخَلْ‌ و هر كه بخيلى كند فَإِنَّما يَبْخَلُ‌ پس جز اين نيست كه بخيلى ميكند عَنْ نَفْسِهِ‌ از نفس خود يعنى نفع انفاق را از خود منع ميكند زيرا كه خود را از مثوبت عظيمه محروم ميسازد و بعقوبت دائمه گرفتار ميكند، آيه دالست بر آنكه غنى معطى احوج است بخدا در بخل از