لَهُ مَقالِيدُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ مر او را است كليدهاى خزائن آسمان و زمين، اين كنايتست از قدرت حق سبحانه بر حفظ آسمان و زمين و مزيد دلالت بر اختصاص آن باو، چه دخل در خزاين متصور نيست مگر كسى را كه مفاتيح آن بدست او باشد پس خلاصه معنى آنست كه او مالك جميع امور علويات و سفلياتست و غير او را تصرف در آن ممكن نيست، و از ابن عباس و قتاده مرويست كه مفاتيح آسمان و زمين ارزاق و رحمتست، و بعضى ديگر گفته‌اند كه مراد آنست كه او سبحانه ابواب ارزاق بر هر كه ميخواهد مى‌گشايد و بر هر كه مصلحت مى‌بيند ميبندد و گويند كه خزاين آسمان باران است و خزاين زمين گياه و كليد اين خزينها در تصرف او است هر گاه خواهد باران فرستد و هر چه خواهد از نباتات بروياند، حارث همدانى روايت كند كه من از امير المؤمنين عليه السّلام شنيدم كه گفت از رسول اللَّه پرسيدم كه مراد از مقاليد آسمان و زمين چيست فرمود اينكه‌

سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اكبر و لا حول و لا قوة الا باللّه العلى العظيم هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن له الملك و له الحمد يحيى و يميت و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شى‌ء قدير

يعنى اين كلمات با بركات كه متضمن توحيد و تمجيد و تحميدند مفاتيح خيرات و بركات آسمان و زمين‌اند بعد از آن فرمود كه هر كه اين كلمات را در بامداد بگويد حقتعالى او را شش خصلت كرامت فرمايد اول او را از ابليس و لشكر او نگاه دارد، دوم آنكه قنطارى مزد باو دهد كه از كوه احد گران‌تر باشد، سوم او را بدرجه ابرار رساند، چهارم حور العين را جفت او گرداند، پنجم دوازده هزار فرشته را بفرمايد تا اين كلمات را از او شنيده بر ورقى منشور بنويسند تا روز قيامت براى وى گواهى دهند، ششم ثواب خواندن تورية و انجيل و زبور و قرآن باو دهند و چنان باشد كه حج و عمره مقبول كرده باشد و اگر در آن ماه بميرد از جمله شهداء باشد، و بدانكه چون كفار بجهت عناد و استكبار جاحد دلايل قدرتند و منكر استبداد حق سبحانه بامر سماوات و ارضين، و بجهت اين سرمايه نجات را درباخته از خزاين فوز و غفران نقدى كه سكه رستگارى داشته باشد بدست ايشان نمى‌آيد از اين جهت در حق ايشان ميفرمايد وَ الَّذِينَ كَفَرُوا و آنان كه نگرويدند بِآياتِ اللَّهِ‌ بنشانهاى خدا يعنى بدلايل قدرت و استبداد او سبحانه كه مى‌فرمايد در امر آسمان و زمين يا بكلمات توحيد و تمجيد او أُولئِكَ‌ آن گروه‌ هُمُ الْخاسِرُونَ‌ ايشانند زيان‌كاران چه نعمت جنان بعقوبت نيران فروخته‌اند و سعادت سرمدى بشقاوت ابدى بدل كرده‌اند تخصيص خسّار كه از ضمير فصل مفهوم ميگردد دالست بر آنكه غير ايشان از رحمت الهى محفوظند و از مغفرت پادشاهى بهرمند، در كشاف آورده كه اين آيه معطوفست بر آيه‌ وَ يُنَجِّي اللَّهُ الَّذِينَ اتَّقَوْا و ما بينهما جمله‌