حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٣ - ج - ادب سعى

ساخته‌ايم، هرچند مشركان را ناخوش آيد».

نيز سه بار بگو: «خدايا! از تو خواستار گذشت، عافيت و يقين هستم».

و سه بار بگو: «خدايا! در دنيا به ما نيكى و در آخرت نيز نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش، نگه دار».

سپس صد بار «اللّه أكبر»، صد بار «لا إله إلّا اللّه»، صد بار «الحمد للَّه» و صد بار «سبحان اللّه» بگو. آن‌گاه بگو: «جز خداى يكتا معبودى نيست. به وعده‌اش وفا كرد، بنده‌اش را نصرت بخشيد و به تنهايى بر احزاب، غالب گشت. سلطنت و ستايش، تنها از آنِ اوست. خدايا! در مُردن و پس از آن، برايم بركت قرار بده.

خدايا! از تاريكى و وحشت قبر، به تو پناه مى‌برم. خدايا! آن روز كه سايه‌اى جز سايه تو نيست، مرا در سايه‌سار عرش خويش، قرار ده».

و دين و جان و خانواده‌ات را پيوسته به خداوند بسپار و بگو: «دين و جان و خانواده‌ام را به خداى مهربانى مى‌سپارم كه امانت‌ها را ضايع نمى‌كند. خدايا! مرا طبق كتاب خود و سيره پيامبرت، به كار گير و بر آيين او بميران و از فتنه، نگاهم دار».

سپس سه بار تكبير بگو، سپس دوباره، آن دعا را بگو و يك بار تكبير بگو و بار ديگر، دعا را بخوان. اگر اين‌همه را نتوانستى، بخشى از آن را بگو. امام صادق عليه السّلام فرمود: «پيامبر خدا، به اندازه آرام خواندن سوره بقره، بر صفا مى‌ايستاد».

٥٥٦. الموطّأ- به نقل از جابر بن عبد اللّه-: پيامبر خدا، هرگاه بر صفا مى‌ايستاد، سه بار تكبير مى‌گفت و مى‌گفت: «جز خداى يكتا، معبودى نيست. شريكى ندارد.