حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٣ - ١/ ٥ پاداش حج

دل عرش، ندا مى‌دهد: «باز گرديد كه بخشوده شده‌ايد و كار، از سر گيريد».

٣٣٠. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله- به مردى از انصار-: بدان! وقتى كه تو، روى به راه حج نهادى و بر مركب خويش سوار شدى و بسم اللّه گفتى و مركبت تو را به حركت آورد، هر گامى كه مركب تو بر مى‌دارد و هر قدمى كه مى‌گذارد، خداوند براى تو حسنه‌اى مى‌نويسد و گناهى مى‌زدايد.

پس چون احرام بستى و لبّيك گفتى، با هر لبّيك، خداوند براى تو ده حسنه مى‌نويسد و ده گناه از تو محو مى‌كند.

وقتى خانه خدا را هفت بار طواف كردى، نزد خداوند، پيمان و يادى خواهى داشت كه از آن پس، خدا شرم مى‌كند تو را عذاب كند.

وقتى كنار مقامِ ابراهيم نماز خواندى، خداوند به پاداش آن، ثواب دو هزار ركعت نماز مقبول برايت مى‌نويسد.

و چون ميان صفا و مروه هفت بار سعى كردى، پاداش تو نزد خدا، مثل پاداش كسى است كه از ديار خود، پياده به حج آمده و همچون پاداش كسى كه هفتاد برده مؤمن آزاد كرده است.

و چون تا غروب آفتاب در عرفات، وقوف كردى، اگر گناهانت به اندازه ريگ‌هاى صحرا و كف‌هاى دريا باشد، خداوند [همه‌] آنها را مى‌بخشايد.

وقتى سنگ‌ريزه بر جمرات زدى، خداوند به پاداش هر سنگ، در باقى‌مانده عمرت ده حسنه مى‌نويسد، و چون سر را تراشيدى، خداوند در مقابل هر مو، حسنه‌اى در باقى‌مانده عمرت مى‌نويسد.

و چون قربانى‌ات را سر بريدى يا شترت را نحر كردى، براى هر قطره خون آن، در بازمانده عمرت حسنه‌اى دارى.

و چون هفت بار گِرد خانه خدا طواف كردى و دو ركعت نماز نزد مقام‌