حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٩ - ه - دعاهاى طواف

خدايا! پاداش سپاس‌گزاران را روزىِ ما كن».

٥٣٧. شعب الإيمان- به نقل از عبد الأعلى تَيمى-: خديجه عليها السّلام گفت: اى پيامبر خدا! در حالى كه طواف خانه خدا مى‌كنم، چه بگويم؟

فرمود: «بگو: خدايا! گناهان و خطاها، عمد و اسرافم را در كارم ببخشا؛ زيرا اگر تو مرا نيامرزى، هلاكم مى‌كنى».

٥٣٨. أخبار مكّة، ازرقى- به نقل از سعيد بن مسَيّب-: پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چون بر رُكن يمانى مى‌گذشت، چنين مى‌گفت: «خدايا! به تو پناه مى‌برم از كفر و خوارى و تنگ‌دستى و جايگاه‌هاى خوارى در دنيا و آخرت. پروردگارا! در دنيا به ما نيكى و در آخرت، نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [دوزخ‌]، نگه دار».

مردى [به ايشان‌] گفت: نظرتان درباره شتابزدگى من چيست؟

فرمود: «اگرچه شتابان‌تر از ابرِ رعد و برقْ‌دار باشى».

٥٣٩. أخبار مكّة، ازرقى- به نقل از عثمان-: در روزگار پيامبر خدا، مردى ميان رُكن حجر الأسود و رُكن يَمانى، سه بار چنين مى‌گفت: «خدايا! تو خدايى، تو بخشنده‌اى.

معبودى جز تو نيست. تو پروردگارى و پروردگارى جز تو، نيست. تو برپا ايستاده دائمى هستى كه غفلت نمى‌كنى. تويى كه آنچه ديدنى و ناديدنى است، آفريدى و تويى كه بدون آموختن، هر چيز را مى‌دانى».