حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧١ - ٤/ ٥ حطيم

توست. اسير تو، در آستانه توست. نيازمند تو، به درگاه توست. گداى تو، به آستانه توست. نزد تو شكايتى دارد، كه بر تو پنهان نيست» و در حديثى است «مرا از درگاهت باز نگردان».

٢٠٥. الاصول الستّة عشر- به نقل از على بن مزيد بيّاع سابُرى-: امام صادق عليه السّلام را در حِجر، زير ناودان ديدم كه رو به طرف كعبه، دستان خويش را گشوده بود و چنين دعا مى‌كرد: «خدايا! بر ناتوانى و بيچارگى من، ترحّم كن. پروردگارا! مرا از رحمت خويش، دو نصيب عطا كن و از روزىِ گسترده‌ات بر من ببار و شرّ فاسقانِ جن و انس و شرّ فاسقان عرب و عجم را از من دور كن.

خدايا! روزىِ مرا گشاده گردان و بر من سخت مگير.

خدايا! بر من رحمت آر و عذابم مكن. از من خشنود باش و بر من خشم مگير. تو شنواى دعا و نزديك و اجابت‌كننده‌اى».

٤/ ٥ حَطيم‌

٢٠٦. الكافى- به نقل از معاوية بن عمّار-: از امام صادق عليه السّلام درباره حطيم پرسيدم. فرمود:

«ميان حجر الأسود و درِ كعبه است».

پرسيدم: چرا به آن، حَطيم مى‌گويند؟

فرمود: «چون در آنجا مردم همديگر را فشار مى‌دهند».

٢٠٧. الكافى- به نقل از ابو بلال مكّى-: امام صادق عليه السّلام را ديدم كه بر گرد كعبه طواف كرد.

سپس ميان درِ كعبه و حجر الأسود، دو ركعت نماز خواند. گفتم: هيچ‌يك از شما