حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٢٥ - ٢/ ٥ ادب زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله

در راه خدا، جهاد كردى و خدا را خالصانه، تا لحظه فرارسيدن يقين، پرستيدى.

با حكمت و موعظه نيكو [، خيرخواه امّت بودى‌]. حقّى را كه بر عهده داشتى، ادا كردى، به مؤمنان رأفت كردى و بر كافران، خشونت روا داشتى. خداوند هم تو را به برترين شرافتِ جايگاه گراميان رسانْد. ستايش، خداوندى را كه ما را به وسيله تو از شرك و گم‌راهى نجات داد.

خداوندا! درودهايت را و درودهاى فرشتگان مقرّب و بندگان شايسته و پيامبران فرستاده‌ات و آسمانيان و زمينيان را و هركه تو را تسبيح گويد، از اوّلين و آخرين- اى پروردگار جهانيان-، بر محمّد، بنده و فرستاده و پيامبر و امين و هم‌سخن و محبوب و برگزيده و ويژه و منتخب از بندگانت بفرست.

خداوندا! او را رتبه و وسيله از بهشتْ عطا كن و به مقامى پسنديده برانگيز كه مورد غبطه اوّلين و آخرين باشد.

خداوندا! فرموده‌اى: (اگر آنان، وقتى بر خويش ستم كردند، نزد تو مى‌آمدند و از خدا آمرزش مى‌خواستند و پيامبر نيز براى آنان آمرزش مى‌طلبيد، خدا را توبه‌پذير و مهربان مى‌يافتند). و من، با حالت آمرزش‌خواهى و توبه از گناهانم نزد پيامبرت آمده‌ام و به وسيله تو [- اى پيامبر-] رو به درگاه پروردگارم و پروردگارت آورده‌ام تا گناهان مرا ببخشايد».

و اگر حاجتى داشتى، قبر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را پشت دو شانه‌ات قرار ده، رو به قبله بِايست، دست‌هايت را برآور و حاجتت را بخواه، كه سزاوارترى كه اگر خدا بخواهد، حاجتت برآورده شود.

٩١٤. الكافى- به نقل از محمّد بن مسعود-: امام صادق عليه السّلام را ديدم كه به قبر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رسيد، دست بر آن نهاد و گفت: «از خدايى كه تو را برگزيد و هدايت كرد و تو