حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٩ - الف - وداع با خانه خدا

فرمود: «كنار ديوار كعبه، بين حجر الأسود و درِ كعبه رفته، از آنجا وداع مى‌كنى، سپس بيرون رفته، از آب زمزم مى‌نوشى و آن‌گاه، مى‌روى».

گفتم: از آب زمزم بر سرم بريزم؟

فرمود: «نزديك چنين كارى مشو!».

٧٣٦. الكافى- به نقل از قُثَم بن كعب-: امام صادق عليه السّلام به من فرمود: «آيا پيوسته به حج مى‌روى؟».

گفتم: آرى.

فرمود: «آخرين ديدارت با كعبه، اين باشد كه دست بر درِ كعبه نهاده، مى‌گويى:" بينوايى بر درگاه توست. پس بهشت را به او عطا كن"».

٧٣٧. الكافى- به نقل از معاوية بن عمّار-: امام صادق عليه السّلام فرمود: «چون خواستى از مكّه خارج شده، نزد خانواده‌ات برگردى، با كعبه، وداع كن و هفت بار طواف به جا آور و اگر مى‌توانى، در هر دور، دست بر حجر الأسود و رُكن يَمانى بكش؛ و گر نه، تنها در آغاز و پايان هر طواف، چنان كن و اگر اين را هم نتوانستى، آزادى.

سپس به مستجار رفته، نزد آن، همان كارى را كه روز ورودت به مكّه انجام دادى، انجام مى‌دهى و سپس هر دعايى كه خواستى، براى خودت مى‌خوانى.

آن‌گاه، حجر الأسود را لمس كن، شكم خود را به خانه خدا بچسبان، يك دست خود را بر حجر الأسود و دست ديگر را به طرف در قرار ده و خدا را حمد و ثنا بگو و بر پيامبر و خاندانش درود فرست و بگو:" خدايا! بر محمّد، بنده و فرستاده‌ات، امين و محبوبت، همرازت و برگزيده خلقت، درود فرست، همان‌