حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٧ - حديث

چارپايانْ روزى‌شان كرده است، ياد كنند. پس، از آنها بخوريد و به بيچارگانِ فقير هم بخورانيد).

حديث‌

٢٨٣. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: به طواف پيرامون خانه خدا و بين صفا و مروه و رمى جَمَراتْ فرمان داده شد، فقط براى برپايى ياد خدا.

٢٨٤. امام على عليه السّلام: و [خداوند،] حجّ خانه خويش را بر شما واجب كرده است؛ خانه‌اى كه آن را قبله‌گاه مردم قرار داده است. حج‌گزاران، همچون ازدحام چارپايان، به اين خانه وارد مى‌شوند و همچون روى آوردن كبوتران [به آشيانه‌]، مشتاقانه به سوى آن مى‌شتابند.

خداى سبحان، حج را نشانه تواضع مردم در پيشگاه عظمتش و [نشانه‌] پذيرش آنان نسبت به شُكوهش قرار داده است و از بندگان خويش، شنوايانى را برگزيده كه دعوت او را لبّيك گفته و سخن او را پذيرفته‌اند و در جايگاه‌هاى پيام‌آوران او ايستاده‌اند و [با طواف خويش،] شبيه فرشتگانى شده‌اند كه بر گردِ عرش خدا در طواف‌اند. در تجارت‌خانه خداپرستى، سود فراوان به دست مى‌آورند و به سوى ميعادگاهِ بخشايشِ خداوند مى‌شتابند.

خداوند متعال، حج را پرچم افراشته اسلام و پناهگاه امنِ پناهجويان قرار داده است.

٢٨٥. امام على عليه السّلام- در خطبه قاصعه-: آيا نمى‌بينيد كه خداوند عزّ و جلّ، پيشينيان را از زمان آدم عليه السّلام تا آخرين انسان‌هاى اين عالم، به وسيله سنگ‌هايى آزمود كه نه زيان مى‌رسانند و نه سود، نه مى‌بينند و نه مى‌شنوند. پس آنها را خانه خويش (بيت اللّه الحرام) قرار داده، كه مايه استوارى مردم است.

و آن (بيت اللّه الحرام) را در سرزمينى سنگلاخ و كم‌خاك و كلوخ، در درّه‌اى تنگ و كم‌آب، ميان كوه‌هايى خشن و ريگ‌هايى نرم و چشمه‌هايى كم‌آب و