حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦٧ - ه - حلال كردن مال

لبّيك» بگويد، خداوند مى‌فرمايد: «لا لبّيك و لا سعديك! اين به خودت بر مى‌گردد».

٧٠١. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: هرگاه كسى با خرجىِ پاك، براى حج بيرون بيايد و پا در ركاب بگذارد و بگويد: «لبّيك، اللّهم لبّيك!»، منادى‌اى از آسمان، او را ندا مى‌دهد:

«لبّيك و سعديك!». توشه‌ات، حلال و مَركبت، حلال و حجّ تو پذيرفته است و تو بدون گناهى».

و اگر با خرجىِ ناپاك، بيرون بيايد و پا در ركاب بگذارد و «لبّيك» بگويد، مُنادى‌اى از آسمان ندايش دهد: «لا لَبَّيك و لا سَعدَيْك! ره‌توشه‌ات حرام، خرجى‌ات، حرام و حجّ تو گناه‌آلود و نامقبول است».

٧٠٢. امام صادق عليه السّلام: كسى كه از راه غيرِ حلال، مالى به دست آورد، سپس حج برود و «لبّيك» بگويد، ندا مى‌رسد كه: «لا لبّيك و لا سعديك!» و اگر از راه حلال باشد، ندا مى‌رسد: «لبّيك و سعديك!».

٧٠٣. امام صادق عليه السّلام: چهار چيز در چهار مورد، جايز نيست: خيانت، اختلاس، دزدى، و رِبا. اينها در حج، عمره، جهاد، و صدقه جايز نيستند.

٧٠٤. امام كاظم عليه السّلام: اوّلين حجّ خاندان ما و مهريه زنانمان و كفن‌هاى ما، از دارايى پاكيزه ماست.