حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٧ - ب - ميقات هاى احرام

ب- ميقات‌هاى احرام‌[١]

٤٤٣. امام صادق عليه السّلام: احرام، از ميقات‌هاى پنجگانه است كه پيامبر خدا تعيين كرده است.

سزاوار نيست كه حج‌گزار و عمره‌گزار پيش از آنها يا پس از آنها احرام ببندند ...

و سزاوار نيست كسى از ميقات‌هاى پيامبر خدا روى‌گردان شود.

٤٤٤. امام صادق عليه السّلام: از تماميّت حج و عمره، آن است كه از ميقات‌هايى احرام ببندى كه پيامبر خدا تعيين كرده است و جز با حالت احرام، از آنها نگذرى. همانا [پيامبر صلّى اللّه عليه و آله‌] براى اهل عراق، «وادى عقيق»[٢] را، ميقات قرار داد- با آنكه آن هنگام، هنوز عراق نبود- و براى مردم يمن، «يَلَملَم» را معيّن ساخت و براى طائفيان، «قَرن المنازل» را و براى اهل مغرب (شاميان)، «جُحفه» را- كه همان «مَهيَعه» است- و براى اهل مدينه، «ذو الحُلَيفه» را، و هركه خانه‌اش پشت اين ميقات‌ها به طرف مكّه باشد، منزلش ميقات اوست.

٤٤٥. صحيح البخارى- به نقل از ابن عبّاس-: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله براى اهل مدينه، «ذو الحُلَيفه» را ميقات قرار داد و براى شاميان، «جُحفه» را و براى اهل نجد، «قرن المنازل» را

[١]. ر. ك: آخر كتاب( نقشه شماره ٦).

[٢]. وادى عقيق، وادى طولانى و بزرگى است كه آغاز آن، مسلخ، ميانه آن، غمرة و انتهاى آن، ذات عرق است، و بهتر است احرام در آغاز آن صورت گيرد. ر. ك: المبسوط: ج ١، ص ٣١٣.