حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧٧ - و - طواف به نيابت از امامان

مُحرِم، هميان خود را به كمر مى‌بندد [چگونه است؟].

فرمود: «آرى (عيبى ندارد). بعد از [گم شدنِ‌] نفقه‌اش چه خيرى براى اوست؟».

٧١٧. كتاب من لا يحضره الفقيه- به نقل از يعقوب بن سالم-: به امام صادق عليه السّلام گفتم: همراه من، درهم‌هايى است كه روى آنها تصوير است و من، در حال احرامم. آنها را در هميانم گذاشته، به كمر مى‌بندم.

فرمود: «عيبى ندارد. مگر نه اين كه آنها خرجىِ توست و پس از خداوند عزّ و جلّ، تكيه‌ات به آنهاست؟».

د- اقامت در مكّه پيش از حج‌

٧١٨. امام صادق عليه السّلام: يك روز قبل از حج [در مكّه‌] ماندن، بهتر از دو روز ماندنِ پس از حجّ است.

ه- شريك ساختن ديگران در ثواب حج‌

٧١٩. امام صادق عليه السّلام- در پاسخ به هِشام بن حَكَم كه درباره كسى كه پدر و برادر و بستگانش را در حج خود شريك سازد، پرسيده بود-: در اين صورت، براى تو پاداش حجّى مثل حجّ آنان، نوشته مى‌شود و پاداشى هم به خاطر صِله رَحِم به تو افزوده مى‌شود.

٧٢٠. امام صادق عليه السّلام: اگر هزار نفر را هم در حجّ خود، شريك سازى، براى هريك، [پاداش‌] يك حج خواهد بود، بى‌آن‌كه از [پاداش‌] حجّ تو، چيزى كاسته شود.

و- طواف به نيابت از امامان‌

٧٢١. الكافى- به نقل از موسى بن القاسم-: به امام جواد عليه السّلام گفتم: تصميم گرفتم به‌