حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩٧ - ج - هنگام مرگ، خواستار بازگشت به زندگى است
٤٢٤. امام صادق عليه السّلام- آنگاه كه از ايشان درباره مردى پرسيدند كه حج رفتن را به تأخير مىاندازد و جز تجارتى كه او را مشغول ساخته، يا قرضى كه دارد، چيزى مانع رفتن او نيست-: بهانهاش را نمىپذيرم. سزاوار نيست كه حج را تأخير بيندازد [و امروز و فردا كند]. پس اگر بميرد، قطعاً يكى از دستورهاى اسلام را ترك كرده است.
٤٢٥. امام كاظم عليه السّلام- در تفسير آيه (آيا به شما خبر دهيم كه زيانكارترين افراد، كياناند؟)-: آنان كسانىاند كه حجّ واجب را به تأخير مىاندازند و امروز و فردا مىكنند [تا از دست برود].
ج- هنگام مرگ، خواستار بازگشت به زندگى است
٤٢٦. امام صادق عليه السّلام- آنگاه كه از ايشان درباره آيه فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ پرسيدند-: أصدق، يعنى: صدقه دهم. و (أكن من الصالحين؛ از صالحان باشم)، يعنى: حج به جا آورم.
٤٢٧. سنن الترمذى: ابن عبّاس گفت: كسى كه ثروتى دارد كه او را به زيارت خانه خدا مىرساند، يا زكات را بر او واجب مىكند، ولى اقدام نكند، هنگام مرگ [از كسانى خواهد بود كه] درخواست مىكند دوباره برگردد [تا جبران كند].
مردى گفت: اى ابن عبّاس! از خدا بترس. تنها كفّار خواستار بازگشت مىشوند.
گفت: در اين باب، بر شما از قرآن مىخوانم: (اى كسانى كه ايمان آوردهايد! اموال و اولادتان شما را از ياد خدا باز ندارند)، (و از آنچه به شما روزى دادهايم، انفاق كنيد، پيش از آنكه مرگ يكى از شما فرا رسد و بگويد:
«پروردگارا! چرا مرا مدّت كمى به تأخير نينداختى، تا صدقه دهم و از صالحان باشم؟» و هركس اجلش فرا رسد، هرگز خدا [آن را] به تأخير نمىافكند، و خدا به آنچه مىكنيد، آگاه است).