حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٧ - ٢ چگونگى سنگ زدن

٢. چگونگىِ سنگ زدن‌[١]

٦٣٥. امام باقر عليه السّلام: پيامبر خدا، چون از مُزدَلفه آمد، روز عيد قربان بر جَمَره عقبه گذشت و هفت سنگ بر آن زد. سپس به مِنا آمد و اين از سنّت است.

٦٣٦. صحيح البخارى- به نقل از زُهْرى-: پيامبر خدا، هرگاه به جمره‌اى كه نزديك مسجد مِناست، سنگ مى‌زد، با هفت سنگ مى‌زد و با هر سنگى، تكبير مى‌گفت. سپس جلو مى‌رفت و در مقابل آن، رو به قبله مى‌ايستاد و دستانش را بلند مى‌كرد و ايستادن را طول مى‌داد. سپس نزد جمره دوم مى‌آمد و هفت سنگ مى‌زد و با هر سنگى كه مى‌زد. تكبير مى‌گفت. سپس برمى‌گشت و از سمت چپ به طرف وادى سرازير مى‌شد، درحالى‌كه دستانش را به دعا، بلند مى‌كرد.

سپس نزد جَمَره‌اى كه نزديك عقبه است، مى‌آمد. آن را هم هفت سنگ مى‌زد و با هر سنگى، تكبير مى‌گفت. آن‌گاه برمى‌گشت و نزد آن نمى‌مانْد.

٦٣٧. امام باقر عليه السّلام: نزد جابر بن عبد اللّه رفتيم. از او خواستم تا از حجّ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ما را خبر دهد. گفت: پيامبر خدا، به جَمَره‌اى كه نزديك درخت است، هفت سنگ مى‌زد و با هر سنگى، تكبير مى‌گفت و سنگ‌ها را با انگشت، پرتاب مى‌كرد. سنگ را از دلِ آن وادى مى‌زد، آن‌گاه به قربانگاه برمى‌گشت و قربانى مى‌كرد.

٦٣٨. سنن أبى داود- به نقل از سليمان بن عمرو بن احوص، از مادرش-: پيامبر خدا را ديدم كه سواره، از دل وادى بر جَمَرات، سنگ مى‌زد و با هر سنگى، تكبير

[١]. در رَمْى جَمَره، نيّت خالص، شرط است و اين كه با هفت سنگ‌ريزه انجام شود و چيزهاى ديگرى كه تفصيل آنها در كتاب‌هاى فقهى آمده است. در رَمْى جَمَره، شش چيز، مستحبّ است: داشتن طهارت، دعا كردن هنگام تصميم بر پرتاب سنگ، رعايت فاصله ده زراعى ميان خود و جَمَره، انداختن به صورت پرتاب و دعا خواندن براى هر سنگ هنگام پرتاب، و پياده بودن؛ هرچند كه رَمْى سواره هم جايز است. در جَمَره عَقَبه، رو به جَمَره و پشت به قبله بودن و در غير آن، رو به جمرات و رو به قبله بودن، مستحب است.