حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٩ - ٢ چگونگى سنگ زدن

مى‌گفت و مردى از پشتِ سرش، از او نگهبانى مى‌كرد. پرسيدم: آن مرد كيست؟ گفتند: فضل بن عبّاس است.

مردم ازدحام كردند. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود: همديگر را به كُشتن ندهيد. چون سنگ مى‌زنيد، با نوك انگشتان، پرتاب كنيد».

٦٣٩. سنن النسائى- به نقل از ابن عبّاس-: پيامبر خدا صبح روز [رمى جمره‌] عقبه، به من فرمود: «بيا سنگ‌ريزه‌هاى رَمْى را برايم جمع كن».

پس چون سنگ‌ها را جمع كردم و در دستش قرار دادم، فرمود: «با مثل اينها! از زياده‌روى در دين بپرهيزيد. همانا پيشينيان شما به سبب زياده‌روى در دين، هلاك شدند».

٦٤٠. الكافى- به نقل از يعقوب بن شعيب-: از امام صادق عليه السّلام درباره جَمَره‌ها پرسيدم.

فرمود: «كنار دو جمره بِايست؛ ولى كنار جَمَره عقبه نَايست. پرسيدم: اين، از سنّت است؟

فرمود: «آرى».

گفتم: هنگام پرتاب سنگ، چه بگويم؟

فرمود: «با هر سنگ، تكبير بگو».

٦٤١. امام صادق عليه السّلام: هر روز، هنگام ظهر، جَمَرات را سنگ بزن و آنچه را هنگام رَمْى جَمَره عقبه گفتى، بگو. پس، از جَمَره اوّل، آغاز كن و آن را از طرف چپ، در دلِ وادى، سنگ بزن و آنچه را روز قربانى گفتى، بگو. سمت چپ جاده، رو به قبله بِايست و خدا را حمد و ثنا بگو و بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله درود فرست. سپس، كمى جلو برو، دعا كن و از خدا بخواه كه از تو قبول كند. باز هم جلوتر برو، نزد جَمَره دوم نيز چنين كن، آن‌گونه كه با جَمَره اوّلى كردى. بِايست و خدا را آن‌گونه كه پيش‌تر خواندى، بخوان. سپس به سوى جَمَره سوم رفته، با آرامش و وقار، سنگ بزن؛ ولى كنار آن، نمان.