٣٢٧. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله- آن‌گاه كه به كاروان شترهاى حُجّاج نگاه كرد-: هيچ گامى بر نمى‌دارند، مگر آنكه برايشان حسنه نوشته مى‌شود و هيچ گامى نمى‌گذارند، مگر آنكه گناهى از آنان محو مى‌شود و هرگاه اعمال حجّ خود را به پايان برند، به آنان گفته مى‌شود: «بنايى ساختيد. پس ويرانش نكنيد. گناهان گذشته شما بخشوده شد. براى آينده، كار نيك انجام دهيد».

٣٢٨. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: حاجيان، سه گونه‌اند و بيشترين بهره، از آن كسى است كه گناهان گذشته و آينده‌اش بخشوده شود و خداوند، از عذاب قبر نگاهش دارد. پس از او، كسى است كه گناهان گذشته‌اش آمرزيده شود و بايد براى باقى‌مانده عمرش، عمل ازسر گيرد. پس از او، كسى است كه تنها خانواده و مالش حفظ مى‌شوند.

٣٢٩. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: هركس براى حج و عمره از خانه‌اش بيرون آيد، با هر گامى كه بر مى‌دارد و مى‌گذارد، گناهان از بدنش مى‌ريزند، آن‌گونه كه برگ از درخت، فرو مى‌ريزد. و چون وارد مدينه شود و با سلام، با من مصافحه كند، فرشتگانْ با سلام، با او مصافحه مى‌كنند و چون به ذو الحُلَيفه وارد شود و غسل كند، خداوند او را از گناهانْ پاك مى‌كند و چون دو جامه نو بپوشد، خداوند حسنات را براى او تازه مى‌كند و چون بگويد: «لبّيك اللّهمّ لبّيك»، خداى عزّ و جلّ هم با «لبّيك و سعديك» در پاسخ مى‌گويد: «كلامت را مى‌شنوم و به تو مى‌نگرم». و چون وارد مكّه شود و طواف و سعى ميان صفا و مروه كند، خداوند خيرات را براى او پيوسته مى‌دارد.

و چون در عرفاتْ وقوف كنند و صداى ناله‌ها به نيازها برآيد، خداوند به آنان بر فرشتگانِ هفت آسمان مباهات كرده، مى‌گويد: «اى فرشتگانم و ساكنان آسمان‌هايم! آيا به بندگانم نمى‌نگريد كه از هر درّه عميق [و راه دورى‌]، ژوليده و غبارآلود نزد من آمده‌اند و پول‌ها خرج كرده و بدن‌ها به رنج افكنده‌اند به عزّت و شُكوهم سوگند، بدكارشان را به خاطر نيكوكارشان خواهم بخشيد و از گناهان، مانند روزى كه مادرانشان آنان را زادند، بيرونشان خواهم آورد».

و چون رمى جمره كنند و سرها بتراشند و كعبه را زيارت كنند، يك منادى از