حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٣ - ٣ زمان و مكان برائت از مشركان

اين‌باره مى‌فرمايد:

كدام خانه‌اى سزاوارتر از كعبه و خانه امن‌[١] و طهارت‌[٢] و ناس‌[٣] كه در آن، به هرچه تجاوز و ستم و استثمار و بردگى و دون‌صفتى و نامردمى است، عملًا و قولًا، پشت شود و در تجديد ميثاق‌ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ‌[٤]، بت الهه‌ها و اربابان «متفرّقون»[٥]، شكسته شود و خاطره مهم‌ترين و بزرگترين حركت سياسى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ ...[٦] زنده بماند و تكرار شود، چرا كه سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و اعلان برائت، كهنه‌شدنى نيست و نبايد تنها اعلان برائت، به ايّام و مراسم منحصر شود، كه بايد مسلمانان، فضاى سراسر عالم را از محبّت و عشق نسبت به ذات حق، و نفرت و بغض عملى نسبت به دشمنان خدا، لبريز كنند ...

و چه‌بسا جاهلان متنسّك بگويند كه قداست خانه حق و كعبه معظّمه را به شعار و تظاهرات و راه‌پيمايى و اعلان برائت، نبايد شكست و حج، جاى عبادت و ذكر است، نه ميدان صف‌آرايى و رزم. و نيز چه‌بسا عالمان متهتّك القا كنند كه مبارزه و برائت و جنگ و ستيز، كار دنياداران و دنياطلبان بوده است و ورود در مسائل سياسى، آن هم در ايّام حج، دونِ شأن روحانيون و علما مى‌باشد كه خود اين القائات نيز از سياست مخفى و تحريكات جهان‌خواران به شمار مى‌رود ...

[١]. ر. ك: بقره: آيه ١٢٥.

[٢]. ر. ك: حج: آيه ٢٦.

[٣]. ر. ك: آل عمران: آيه ٩٦.

[٤]. اعراف: آيه ١٧٢.

[٥]. ر. ك: يوسف: آيه ٣٩.

[٦]. توبه: آيه ٣.