حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥١ - حديث

فصل چهارم آداب حج‌

٤/ ١ آنچه پيش از فرارسيدن حج، شايسته است‌

الف- آمادگى‌

قرآن‌

(حج، در ماه‌هاى معيّنى است. پس هركس در اين [ماه‌] ها، حج را [بر خود] واجب گرداند، [بداند كه‌] در اثناى حج، هم‌بسترى و گناه و جدال [روا] نيست، و هر كار نيكى انجام مى‌دهيد، خدا آن را مى‌داند. و براى خود، توشه برگيريد كه در حقيقت، بهترين توشه، پرهيزگارى است. و اى خردمندان! از من، پروا كنيد).

حديث‌

٦٧٤. امام على عليه السّلام: هرگاه خواستيد به حج برويد، ابتدا برخى از آنچه شما را در سفر، تقويت مى‌كند، خريدارى كنيد؛ چرا كه خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: (اگر تصميمِ بيرون رفتن داشتند، براى آن، امكانات فراهم مى‌كردند).[١]

[١]. ابن عبّاس گفته كه يمنى‌ها حج مى‌گزاردند؛ امّا هزينه زندگى‌شان را فراهم نمى‌كردند و مى‌گفتند: ما اهل توكّل هستيم. و هر وقت وارد مكّه مى‌شدند، از مردم درخواست كمك مى‌كردند كه خداوند، اين آيه را فرستاد:( و براى خود، توشه برگيريد كه در حقيقت، بهترين توشه، پرهيزگارى است).