حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢٧ - ٤ نگفتن لبيك با ديدن خانه هاى مكه

اصحابت به «عجّ» و «ثجّ» دستور بده.

عجّ، بلند گفتن لبّيك و ثجّ، قربانى كردن شتر است.

٤٧١. امام صادق عليه السّلام: اگر پياده بودى، صدايت را به «لا إله إلّا اللّه» و لبّيك گفتن از مسجد [شجره‌]، بلند كن و اگر سواره بودى، وقتى مركبت تو را به بيابان بَيداء رساند.

٤٧٢. امام صادق عليه السّلام: خداوند عزّ و جلّ چهار چيز را از زنان برداشته است: بلند لبّيك گفتن، سعى كردن با حالت هروله ميان صفا و مروه، وارد كعبه شدن و دست كشيدن به حجر الأسود.

٤٧٣. امام صادق عليه السّلام: بلند لبّيك گفتن، بر زنان، لازم نيست.

٤. نگفتن لبّيك با ديدن خانه‌هاى مكّه‌

٤٧٤. امام صادق عليه السّلام: آنكه حجّ تمتّع مى‌گزارد، هرگاه چشمش به خانه‌هاى مكّه افتاد، لبيك‌گويى را قطع كند.

٤٧٥. امام صادق عليه السّلام: هرگاه در عمره تمتّع وارد مكّه شدى، چون به خانه‌هاى مكّه نگاه انداختى، لبّيك گفتن را قطع كن. حدّ خانه‌هاى مكّه قبل از امروز، عقبه اهل مدينه بود؛ ولى مردم در مكّه بناهايى پديد آوردند كه پيش‌تر نبود. پس لبّيك را قطع كن و تا مى‌توانى تكبير و تهليل (لا إله إلّا اللّه) بگو و خدا را حمد و ثنا بگو.