حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤١ - ٥/ ٤ فضيلت حج نيابتى

كرد و على عليه السّلام سى و چهار شتر. پيامبر خدا، دستور داد از هر قربانى، پاره‌اى از گوشت آن را بردارند و در ظرفى نهاده، بپزند. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و على عليه السّلام از آن خوردند و از آب گوشت آن، تناول نمودند و به قصّاب‌ها چيزى از پوست، شكمبه و ...

آنها نداد و آن را صدقه داد. پيامبر صلّى اللّه عليه و آله سرش را تراشيد و خانه خدا را زيارت كرد و به مِنا بازگشت و تا روز سوم از روزهاى تشريق، در مِنا ماند. سپس جمَره‌ها را سنگ زد و كوچ كرد تا به وادى مكّه رسيد. عايشه گفت: اى پيامبر خدا! همسرانت با حج و عمره برگردند و من، تنها با حج برگردم؟

پيامبر خدا، در آن وادى مانْد و عبد الرحمن بن ابى بكر را همراه عايشه به تنعيم فرستاد. عايشه، از آنجا احرامِ عمره بست. سپس آمد و خانه خدا را طواف كرد و كنار مقام ابراهيم عليه السّلام دو ركعت نماز خواند و ميان صفا و مروه، سعى كرد. آن‌گاه، نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رفت. پيامبر خدا، همان روز، كوچ كرد و ديگر وارد مسجد الحرام نشد و كعبه را طواف نكرد. [هنگام آمدن‌] از بالاى مكّه، از گردنه مدنى‌ها وارد شد و از پايين مكّه، از ذى طوى، خارج گشت.

٥/ ٤ فضيلت حجّ نيابتى‌

٧٧٤. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: خداوند عزّ و جلّ، با يك حج، سه گروه را وارد بهشت مى‌كند: مُرده را، كسى را كه براى او حجّ نيابتى كرده، و كسى را كه براى او نايب گرفته است.