حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥١ - ٥ دعا

٤. تكبير

٥٢١. امام صادق عليه السّلام: چون آدم عليه السّلام از صفا به حجر الأسود در رُكن نظر كرد، خدا را بزرگ داشت (تكبير گفت) و تهليل نمود و تمجيد كرد. ازاين‌رو، سنّت جارى شد كه تكبير بگويند و از سمتِ صفا رو به رُكنى بروند كه حجر الأسود، در آن است.

٥٢٢. الكافى- به نقل از يعقوب بن شعيب-: به امام صادق عليه السّلام گفتم: وقتى روبه‌روى حجر الأسود قرار گرفتم، چه بگويم؟

فرمود: «تكبير بگو و بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله و خاندان او درود فرست».

و شنيدم كه خود امام عليه السّلام، چون نزديك حجر الأسود مى‌رسيد، مى‌گفت: «اللّه أكبر! سلام بر پيامبر خدا باد!».

٥. دعا

٥٢٣. امام حسن عليه السّلام- وقتى خود را به رُكن (حجر الأسود) مى‌چسبانْد، چنين دعا مى‌كرد-:

خدايا! بر من، نعمت دادى و مرا سپاس‌گزار نيافتى و مرا به بلا افكندى و شكيبايم نيافتى. نه با ناسپاسى، نعمتت را از من گرفتى و نه با ناشكيبايى، گرفتارى مرا دوام بخشيدى. خدايا! از بزرگوار، جز بزرگى [و كَرَم‌] نمى‌آيد.

٥٢٤. امام صادق عليه السّلام: هرگاه به حجر الأسود نزديك شدى، دستانت را بالا ببر و خدا را حمد و ثنا بگو و بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله درود فرست و از خدا بخواه كه از تو بپذيرد. سپس دست به حجر الأسود كشيده، آن را ببوس. اگر نتوانستى ببوسى، بر آن دست بكش و اگر نتوانستى دست بكشى، به آن اشاره كن و بگو: «خدايا! امانتم را ادا كردم و پيمانم بود كه بدان وفا كردم تا براى من بر وفاى به عهد، گواهى دهى (دهد). خدايا! كتاب تو را و سنّت پيامبرت را پذيرفته‌ام. گواهى مى‌دهم كه جز خداى يكتا و بى‌شريك، معبودى نيست و محمّد، بنده و فرستاده اوست. به‌