حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣١ - ٢ چگونگى سنگ زدن
٦٤٢. الكافى- به نقل از معاوية بن عمّار-: امام صادق عليه السّلام فرمود: «سنگريزههاى جَمَره را برگير. نزد آخرين جَمَره- كه كنار عقبه است- برو و از روبهرو، سنگ بر آن بزن و از بالايش مزن. درحالىكه سنگها در دست توست، مىگويى:" خدايا! اينها سنگريزههاى من است. آنها را براى من به شمار آور و همراه عملم به سوى خود، بالا ببر".
سپس سنگها را مىزنى و با هر سنگ مىگويى:" اللّه أكبر! خدايا! شيطان را از من دور گردان. خدايا! به كتاب تو و سنّت و سيره پيامبرت باور دارم. خدايا! اين را حجّى پاداشيافته و عملى پذيرفته و تلاشى سپاسيافته و گناهى بخشوده قرار بده."
فاصله ميان تو و جَمَره، ده يا پانزده ذراع باشد. وقتى پيش وسايل خود برگشتى و از سنگ زدن باز آمدى، بگو:" خدايا! به تو اطمينان كردم و بر تو توكّل نمودم، كه خوب پروردگار و مولا و ياورى هستى"».
[آنگاه] فرمود: «مستحبّ است سنگها را در حالت طهارت بزند».
٦٤٣. امام رضا عليه السّلام: سنگريزهها به اندازه بند انگشت باشد و از سنگهاى سياه، سفيد و سرخ، برندار. سنگهاى خالخال بردار و با نوك انگشتان بزن. سنگ را بر انگشت شست مىگذارى و با پشت انگشت اشاره، آن را مىاندازى. جَمَرهها را از وسط وادى سنگ بزن و همه آنها را طرف راست خود، قرار ده. بالاى جَمَره را سنگ مزن. كنار جَمَره اوّل و دوم، بِايست، ولى كنار جَمَره عَقَبه، نه.