حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧١ - د - ورود از بالاى شهر

٨٨. الكافى- به نقل از اسحاق بن عمّار-: امام صادق عليه السّلام فرمود: «هيچ‌كس با آرامشْ وارد مكّه نمى‌شود، مگر آنكه آمرزيده مى‌شود».

گفتم: آرامش چيست؟

فرمود: «اين كه تواضع كند».

٨٩. الكافى- به نقل از ابان بن تغلب-: با امام صادق عليه السّلام در راه مكّه و مدينه هم‌سفر بودم. چون به حرم رسيد، فرود آمد و غسل كرد و كفش‌هايش را در دستان خود گرفت. سپس پابرهنه به حرم وارد شد. من نيز مانند او كردم. فرمود: «اى ابان! هر كه از روى تواضع در برابر خدا، آن‌گونه عمل كند كه من كردم، خداونْد صد هزار گناه را از او محو مى‌كند، صد هزار حسنه براى او مى‌نويسد و صد هزار درجه براى او بنا مى‌نهد و صد هزار حاجت او را برمى‌آورد».

٩٠. امام صادق عليه السّلام: بنگريد هرگاه يكى از شما به وادى مكّه سرازير شد، جامه‌هاى پوسيده و كهنه خويش را بپوشيد؛ چرا كه هيچ‌كس نيست كه به وادى مكّه فرود آيد و در دلش هيچ كِبرى نباشد، مگر آنكه آمرزيده مى‌شود.

د- ورود از بالاى شهر

٩١. صحيح مسلم- به نقل از عايشه-: پيامبر صلّى اللّه عليه و آله چون به مكّه آمد، از بالاى آن وارد شد و از پايين آن خارج گشت.