حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦١ - ه - دعاهاى طواف

پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از كارش باخبر شد و فرمود: «اگر چنين گفته است- و خدا داناتر است-، او را به بهشت، مژده دهيد و خبر دهيد كه او در ميان قوم خودش، مثل صاحب ياسين‌[١] در ميان قوم خود است».

٥٤٠. امام صادق عليه السّلام: گرد خانه خدا، هفت دور طواف كن. در طواف مى‌گويى: «خدايا! تو را به آن نامت مى‌خوانم كه با آن، بر سينه درياها و بر جاده‌هاى زمين، راه مى‌روند و به آن نامى كه عرش تو از آن به اهتزاز درمى‌آيد و به نامى كه گام‌هاى فرشتگانت از آن به لرزه مى‌افتد و به نامى كه موسى عليه السّلام از سوى وادى طور، تو را با آن، صدا كرد و پاسخش را دادى و محبّتى از خويش را بر او گستراندى و به نامى مى‌خوانمت كه به خاطر آن، گذشته و آينده محمّد صلّى اللّه عليه و آله را بخشودى و نعمتت را بر او تمام ساختى، از تو مى‌خواهم كه با من، چنين و چنان كنى» (هر دعايى كه مى‌خواهى، بكن).

و هربار كه به درِ كعبه رسيدى، بر پيامبر خدا درود فرست و بين رُكن يمانى و حجر الأسود، مى‌گويى: (پروردگارا! در دنيا و آخرت، به ما نيكى عطا كن و از عذاب آتش، نگاهمان دار).

و در طواف بگو: «خداوندا! به تو نيازمندم، بيمناك و پناهنده‌ام. نه جسمم را دگرگون ساز، نه نامم را عوض كن».

٥٤١. امام صادق عليه السّلام: امام زين العابدين عليه السّلام در طواف، هرگاه پيش از رسيدن به ناودان، به حِجر مى‌رسيد، سرش را بلند مى‌كرد و مى‌گفت: «خدايا! به رحمت خود، مرا

[١]. مقصود، مردى است كه در سوره يس( آيه ٢٠)، از او ياد شده است كه مؤمنى در ميان كافران بود و آنان را به پيروى از پيامبران، دعوت مى‌كرد. در كتب حديث و تفسير، از او با نام« حبيب نجّار»، ياد شده است.

ذكرش در آيه بيستم سوره مبارك يس چنين آمده است‌\i وَ جاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعى‌ قالَ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ؛\E و[ در اين ميان‌] مردى از دورترين جاىِ شهر دوان‌دوان آمد،[ و] گفت:« اى مردم، از اين فرستادگان پيروى كنيد»).