حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧٩ - الف - حرم پيامبر صلى الله عليه و آله

٨٣٤. صحيح مسلم- به نقل از سهل بن حُنَيف-: پيامبر خدا، با دست خويش به مدينه اشاره كرد و فرمود: «اين، حرمى ايمن است».

٨٣٥. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: ابراهيم عليه السّلام، مكّه را گرامى داشت و براى آن، دعا كرد. من نيز مدينه را گرامى داشتم و حرمت نهادم، آن‌گونه كه ابراهيم، مكّه را حرمت نهاد. من براى مُدّ و صاعِ‌[١] مدينه دعا كردم، آن‌گونه كه ابراهيم عليه السّلام براى مكّه دعا كرد.

٨٣٦. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: خدايا! ابراهيم، مكّه را حرمت نهاد و آن را حرم قرار داد. من نيز مدينه را. محدوده دو تنگه آن را حرمت مى‌نهم و حرام مى‌كنم، تا خونى در آن ريخته نشود، سلاح براى جنگ، همراه برداشته نشود و گياه آن، جز براى علوفه دام، چيده نشود.

خدايا! مدينه را بر ما مبارك گردان.

خدايا! پيمانه (مُدّ و صاع) ما را پُربركت گردان.

خدايا! مدينه ما را پُربركت گردان. خدايا! با يك بركت، دو بركت قرار بده.

سوگند به آنكه جانم در دست اوست، هيچ درّه و شكافى در مدينه نيست، مگر آنكه دو فرشته، مأمور نگهبانى از آن‌اند، تا وارد آن شويد!

٨٣٧. پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله: مدينه، حرم است، از «عَير» تا «ثَور». هركس در آن قتلى مرتكب شود، يا قاتلى را پناه دهد، نفرين خدا و فرشتگان و همه مردم بر او باد! از او

[١]. مُدّ و صاع، دو نوع پيمانه و واحد وزن در عربى است.