حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٧ - د - معناى پيوسته حج رفتن

مى‌خواهى، شفاعت كن» و درى از درهاى بهشت براى او گشوده مى‌شود و او و كسانى كه شفاعتشان كرده، از آن وارد مى‌شوند.

٣٥٨. امام صادق عليه السّلام: هركس پنجاه حج بگزارد، خداوند در بهشت جاودان براى او شهرى مى‌سازد با صد هزار قصر، در هر قصرى، يك حورى از حوريان بهشتى و هزار همسر، و از همراهان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در بهشت قرار مى‌گيرد.

٣٥٩. امام رضا عليه السّلام: هركس بيش از پنجاه بار حج بگزارد، همچون كسى است كه پنجاه حج با محمّد و اوصيا- كه درود خدا بر آنان باد- انجام داده است و از كسانى خواهد بود كه خداى عزّ و جلّ هر جمعه او را ديدار مى‌كند و از كسانى خواهد بود كه وارد بهشت برينى مى‌شوند كه خداوند، خودش با دست [قدرت‌] خود، آن را آفريده است و نه چشمى آن را ديده و نه آفريده‌اى از آن آگاه شده است.

و هيچ‌كس نيست كه زياد حج انجام دهد، جز آنكه خداوند عزّ و جلّ در مقابل هر حجّى براى او شهرى در بهشت مى‌سازد كه در آن غرفه‌هايى است و در هر غرفه‌اى، يكى از حوريان بهشتى و با هر حورى، سيصد كنيز كه مردم هرگز به كسانى با حُسن و زيبايى آنان، نگاه نكرده‌اند.

د- معناى پيوسته حج رفتن‌

٣٦٠. امام صادق عليه السّلام: كسى كه يك سال در ميان به حج برود، از كسانى است كه پيوسته به حج مى‌روند.

٣٦١. امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام: هركس سه سال پياپى به حج رود، پس از آن به حج برود يا نرود، به منزله كسى است كه پيوسته به حج مى‌رود.