حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠١ - ٦ پاداش وقوف در عرفات

بسيار، مبارك گردان و به آنان هم نسبت به من، بركت بده».

پس چون كوچ كردى، آرام برو و آرامش داشته باش و تند رفتنى را كه بسيارى از مردم در اين كوه و دشت انجام مى‌دهند، ترك كن.

٥٩٨. تهذيب الأحكام- به نقل از ابو يحيى زكريا موصلى-: از عبد صالح (امام كاظم عليه السّلام) درباره مردى پرسيدم كه در موقف، وقوف كرده است و پيش از آنكه خدا را بخواند و دعايى كند، خبر مرگ پدر يا يكى از فرزندانش به او مى‌رسد و او مشغول گريه و زارى شده، از دعا باز مى‌ماند و سپس كوچ مى‌كند.

فرمود: «چيزى بر عهده‌اش نيست. بد كرده است. از خداوند، آمرزش بخواهد؛ ولى اگر براى خدا شكيبايى كرده بود، هنگام كوچ از موقف عرفات، حَسَنات همه اهل موقف را هم با خود مى‌بُرد، بى‌آن‌كه از حسنات آنان، چيزى كاسته شود.

٦. پاداش وقوف در عرفات‌

٥٩٩. الترغيب و الترهيب- به نقل از انَس بن مالك-: پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در عرفات، وقوف كرد.

نزديك غروب خورشيد، فرمود: «اى بلال! مردم را خاموش كن تا به سخنم گوش دهند».

بلال، برخاست و گفت: به سخن پيامبر خدا، گوش فرا دهيد.

ايشان فرمود: «اى مردم! جبرئيل، هم‌اينك نزد من آمد و از پروردگارم به من سلام رساند و گفت: خداوند عزّ و جلّ اهل عرفات و اهل مشعر را آمرزيد و بدهكارى‌هاى آنان را تضمين نمود».[١]

عمر، برخاسته و گفت: اى پيامبر خدا! آيا اين، ويژه ماست؟

فرمود: «اين، براى شما و همه كسانى است كه پس از شما تا روز قيامت مى‌آيند».

[١]. در متن حديث، واژه« تبعات» آمده است. كه به معناى حقوق مردم است، چه مالى و چه غير آن.