حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٩ - حديث

مى‌گفت: «بنده كوچك تو در آستان توست، خواهنده تو و بينواى تو در پيشگاه توست» اين را پيوسته تكرار مى‌كرد.

٣/ ٢- ٤- سعى بين صفا و مروه‌[١]

الف- فضيلت مسعى‌

٥٥١. امام صادق عليه السّلام: نزد خداوند، هيچ بقعه‌اى محبوب‌تر از محلّ سعى نيست؛ زيرا هر گردنكشى در آن، خوار مى‌شود.

٥٥٢. سعى بين صفا و مروه واجب شده است براى خوار كردن جبّاران.

ب- حكمت سعى‌

قرآن‌

(صفا و مروه، از شعائر خداست. پس هركس حجّ و عمره خانه خدا را به جا آورد، عيبى ندارد كه بين آن دو طواف (سعى) كند. و هركه نيكى انجام دهد، خداوند، سپاس‌گزار و داناست).

حديث‌

٥٥٣. امام صادق عليه السّلام: سعى بين صفا و مروه، از آن جهت واجب شد كه شيطان، خود را به ابراهيم عليه السّلام نشان داد. جبرئيل عليه السّلام به ابراهيم عليه السّلام دستور داد كه به او حمله كند.

شيطان هم گريخت. ازاين‌رو، سنّت «هَروَله» قرار داده شد.

[١]. پس از به جا آوردن دو ركعت نماز طواف، سعى صفا و مروه واجب مى‌شود و هفت دور چرخيدن، در آن شرط است و واجب است كه از صفا آغاز شود و در مروه پايان پذيرد.