حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧١ - ز - دعا هنگام عازم شدن به سفر حج

سفر، پيش مى‌آورم، چه به ياد داشته باشم و چه فراموش كنم.

خدايا! در همه كارها، تو يارى‌كننده‌اى. تو، همراه مسافر و جانشين اويى در خانواده‌اش. خدايا! سفرمان را آسان كن و زمين را زيرِ پايمان، درهم پيچ [كه زود به مقصد برسيم‌] و سيرمان را در آن، همراه با طاعت خود و پيامبرت قرار ده.

خدايا! نسل ما را صالح گردان و در آنچه به ما روزى مى‌دهى، بركت قرار ده و ما را از عذاب آتش، نگه دار.

خدايا! از رنج سفر و بدْفرجامى و بدْمنظرى در خانواده و مال و فرزند، به تو پناه مى‌برم.

خدايا! تو، بازو و ياور منى. به كمك تو فرود مى‌آيم و سفر مى‌كنم.

خدايا! در اين سفر، انجام دادن آنچه را كه تو بر من مى‌پسندى و شادى از آن را مى‌طلبم.

خدايا! رنج و دورى راه را بر من، قطع كن، همراه من باش و در خانواده‌ام به نيكى، جانشين من باش. و هيچ نيرويى، جز از تو نيست.

خدايا! من، بنده توام و اينها ره‌توشه من است. مقصدم تويى و سفر، به سوى توست و تو از چيزى آگاهى كه كسى از آن، آگاه نيست. پس سفرم را كفّاره گناهان گذشته‌ام قرار بده و در اين سفر، ياورم باش و رنج و مشقّت سفر را آسان ساز و سخن و عملى را كه رضاى توست، به من تلقين نما، كه من، فقط بنده تو و با تو و براى توام».

و چون پا در ركاب نهادى، بگو: «به نام خداوند مهرگسترِ مهربان. به نام خدا، و خدا، بزرگ‌تر است».

و چون بر مَركب نشستى و جاى گرفتى، بگو: «ستايش، از آنِ خدايى است كه ما را به سوى اسلام، هدايت كرد و قرآن را به ما آموخت و با محمّد صلّى اللّه عليه و آله بر ما منّت نهاد. منزّه است خدا! منزّه است آنكه اين وسيله را در اختيار ما قرار داد كه ما، توان آن را نداشتيم. ما به سوى پروردگارمان برمى‌گرديم و ستايش، مخصوص پروردگارِ جهانيان است.

خدايا! تو، ما را بر پشتِ اين مَركب نشاندى و تو، يارى‌دهنده در هر كارى.

خدايا! ما را به جايى رسان كه به خيرمان رسانْد، به جايى كه به آمرزش و رضوان تو رسيم.