حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٣ - ح - طواف زيارت

٦٦٣. امام صادق عليه السّلام: وقتى مؤمن، در مِنا سرِ خود را بتراشد و آن را دفن كند، روز قيامت به محشر مى‌آيد، درحالى‌كه هر تار مويش، زبانى گويا دارد كه به نام صاحبش «لبّيك» مى‌گويد.

٦٦٤. امام صادق عليه السّلام- درباره سخن خداوند عزّ و جلّ: ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ؛ سپس بايد آلودگى خود را بزدايند): «تَفَث»، همان سرْ تراشيدن و زدودن چيزى است كه بر پوست انسان است.

ح- طواف زيارت‌

٦٦٥. امام صادق عليه السّلام: سپس سرت را بتراش و غسل كن و ناخن‌هايت را بگير و از شارب خود، بچين و كعبه را زيارت كن و هفت بار، طواف كن. چنان انجام مى‌دهى كه در روز ورود به مكّه انجام دادى.

٦٦٦. الكافى- به نقل از حسين بن ابى العلاء-: از امام صادق عليه السّلام درباره غسل، آن‌گاه كه [حج‌گزار] از مِنا مى‌آيد و كعبه را زيارت مى‌كند، پرسيدم. فرمود: «من براى بازگشت از مِنا غسل مى‌كنم. سپس به زيارت كعبه مى‌روم».

٦٦٧. امام صادق عليه السّلام: سزاوار است كسى كه حجّ تمتّع به جا مى‌آورد، روز عيد قربان، يا شام آن روز، خانه خدا را زيارت كند و آن را به تأخير نيندازد.

٦٦٨. امام صادق عليه السّلام: اشكالى ندارد كه زيارت كعبه تا روز حركت، به تأخير افتد. تنها از بيم پيشامدها و حوادث، مستحبّ است كه آن را زود، انجام دهند.