حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٥ - ٤/ ١٣ تبرك جستن به پوشش كعبه

پارچه‌هاى يَمَنى، آن را پوشاند. سپس عمر و عثمان، آن را با پارچه‌هاى قِبْطى پوشاندند. آن‌گاه حَجّاج، با ديبا آن را پوشاند، و گويند اوّلين كسى كه بر كعبه ديبا پوشاند، يزيد بن معاويه بود، و گويند ابن زبير يا عبد الملك مروان بود.

٢٦٥. نهج البلاغة: در دوران عمر، چون نزد او سخن از آرايش‌هاى (پوشش‌هاى) كعبه و فراوانى آنها گفته شد، گروهى گفتند: كاش آنها را برگيرى و سپاه مسلمانان را تجهيز كنى كه پاداش آن، بيشتر است. كعبه، آرايش براى چه مى‌خواهد؟!

عمر، تصميم به اين كار گرفت و از امير مؤمنان عليه السّلام در اين‌باره پرسيد.

فرمود: «وقتى اين قرآن بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شد، اموالْ چهار بخش بودند. اموال مسلمانان، كه آن را طبق سهم معيّن، ميان وارثان تقسيم كرد؛ غنائم، كه آن را بين مستحقّان آن، تقسيم كرد؛ خُمس، كه خدا آن را در جايى خاص قرار داد؛ و صدقات (زكات)، كه آن را هم خداوند، تعيين كرد.

آن روز، پوشش‌هاى (زيورهاى) كعبه بر كعبه بود: ولى خداوند، آن را بر همان حال واگذاشت و از روى فراموشى نبود كه آن را واگذاشت و جايى هم از او پنهان نماند. پس بگذار همان‌جا كه خدا و پيامبرش قرار داده، باقى بماند».

عمر گفت: اگر تو نبودى رسوا شده بوديم. و پوشش‌ها را به همان حال گذاشت.

٢٦٦. امام باقر عليه السّلام: على بن ابى طالب عليه السّلام همه‌ساله، از عراق، پوشش كعبه را مى‌فرستاد.

ر. ك: ص ١٣١ ح ١٦٧.

٤/ ١٣ تبرّك جستن به پوشش كعبه‌

٢٦٧. الكافى- به نقل از عبد الملك-: از امام كاظم عليه السّلام درباره مردى پرسيدم كه مقدارى‌