حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧٥ - ج - مواظبت از ره توشه

ب- كمك به همراهان‌

٧١٢. الكافى- به نقل از اسماعيل خَثعَمى-: به امام صادق عليه السّلام گفتم: وقتى ما به مكّه مى‌رسيم، همراهان ما به طواف مى‌روند و مرا براى نگهدارى وسايلشان مى‌گذارند.

فرمود: «پاداش تو، بيش از آنان است».

٧١٣. الكافى- به نقل از مُرازم بن حَكيم-: با محمّد بن مُصادف، همراه بودم. چون به مدينه وارد شديم، بيمار گشتم. او به مسجد مى‌رفت و مرا، تنها مى‌گذاشت. از اين به مُصادف (پدر او) شِكوه كردم. او هم به امام صادق عليه السّلام خبر داد. ايشان، به او چنين پيغام فرستاد: «نشستن تو كنار او، برتر از نماز خواندنت در مسجد است».

ج- مواظبت از ره‌توشه‌

٧١٤. الكافى- به نقل از ابو بصير-: از امام صادق عليه السّلام درباره شخص مُحرِمى كه دستار بر شكمش مى‌بندد، پرسيدم.

فرمود: «نه».

سپس فرمود: «پدرم مى‌فرمود:" كمربندى را كه خرجى‌اش در آن است، محكم به كمر ببندد، تا از آن مطمئن گردد، كه با همين خرجى، مى‌تواند حجّش را تمام كند"».

٧١٥. كتاب من لا يحضره الفقيه- به نقل از صفوان جمّال-: به امام صادق عليه السّلام گفتم: همراه خانواده‌ام قصد حج دارم، نفقه‌ام را به كمرم مى‌بندم. [نظر شما چيست؟].

فرمود: «آرى (عيبى ندارد). پدرم مى‌فرمود:" حفظ كردن خرجى، از توانمندى مسافر است"».

٧١٦. كتاب من لا يحضره الفقيه- به نقل از يونس بن يعقوب-: به امام صادق عليه السّلام گفتم: