حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٩ - حديث

٦٥٦. امام زين العابدين عليه السّلام: حقّ قربانى، آن است كه نيّت آن را براى خدا خالص سازى و خود را در معرض رحمت و قبول الهى قرار دهى و در پىِ نگاه بينندگان نباشى.

اگر چنين بودى، خود را بيهوده به رنج نيفكنده‌اى و ظاهرسازى نكرده‌اى و مقصودت خدا بوده است.

٦٥٧. امام صادق عليه السّلام: سزاوار است كسى كه قربانىِ مستحب مى‌كند، يا حج‌گزارى كه قربانى‌اش را ذبح مى‌كند، از آن بخورد و صدقه دهد و اين، اندازه خاصّى ندارد.

هر مقدار كه بخواهد، مى‌خورَد و اطعام مى‌دهد و هديه و صدقه مى‌دهد.

خداوند عز و جل فرموده است: (از آن بخوريد و به گرفتار فقير، بخورانيد). و فرموده است: (از آن بخوريد و به محرومان قانع و نيازمندان، بخورانيد).

ز- تراشيدن سر[١]

قرآن‌

(خداوند، در عالم خواب، به پيامبرش، جز حق [و راستى‌] نشان نداد. حتماً همه شما، به خواست خدا، واردِ مسجد الحرام مى‌شويد، در نهايت امنيت، درحالى‌كه سرهايتان را تراشيده، يا كوتاه كرده‌ايد و ترسى نداريد. خداوند، چيزهايى مى‌دانست كه شما نمى‌دانستيد و پيش از آن، پيروزىِ نزديكى قرار داده بود).

حديث‌

٦٥٨. صحيح البخارى- به نقل از ابن عمر-: پيامبر خدا فرمود: «خدايا! بر سرْتراشيدگان، رحم كن».

گفتند: اى پيامبر خدا! كوتاه‌كنندگان موى سر [، چه‌]؟ فرمود: خدايا! بر سرْتراشيدگان، رحم كن».

گفتند: اى پيامبر خدا! كوتاه‌كنندگان موى سر [، چه‌]؟ فرمود: و [رحمت‌

[١]. پس از ذبح، حلق يا تقصير واجب است و انتخاب هريك از اين دو، اختيارى است، مگر براى گروهى از افراد: اوّل، زنان كه بر آنها تقصير واجب است، نه حلق، و اگر حلق هم بكنند، مجزى نيست. دوم، صَروره، يعنى كسى كه اوّلين بار حج انجام مى‌دهد، و بنا بر احتياط، بايد حتماً حلق كند. در تقصير، كوتاه كردن مقدارى از مو يا ناخن، كافى است، و براى مُحرم، هرچه با احرام حرام شده، با حلق يا تقصير حلال مى‌شود، جز زن و بوى خوش.