حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧١ - ج - ادب سعى

٥٥٤. قرب الإسناد- به نقل از على بن جعفر-: از ايشان (امام كاظم عليه السّلام)، درباره سعى ميان صفا و مروه پرسيدم. فرمود: به خاطر سعى ابراهيم عليه السّلام، قرار داده شده است.

ر. ك: ص ٣٦٥ (نماز طواف) و ص ١٨٧ (زمزم/ پيدايش آن).

ج- ادب سعى‌

٥٥٥. الكافى- به نقل از معاوية بن عمّار-: امام صادق عليه السّلام فرمود: پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله، وقتى از طواف و دو ركعت نماز آن، فراغت يافت، فرمود: «از جايى آغاز مى‌كنم كه خداوند، به آن آغاز كرده است. خداوند عز و جل مى‌فرمايد: (صفا و مروه، از شعائر خداست)».

امام صادق فرمود: «سپس به سوى صفا بيرون رو: از همان درى كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله بيرون رفت، از درى كه مقابل حجر الأسود است، تا آن وادى را با آرامش و وقار، طى كنى. پس بر صفا بالا برو تا به كعبه بنگرى و رو به رُكنى باشى كه حجر الأسود، در آن است. پس خدا را حمد و ثنا گفته، نعمت‌ها و نيكى‌هايش را نسبت به تو، تا آنجا كه بتوانى، ياد كن. سپس هفت بار «اللّه أكبر»، هفت بار «الحمد للَّه» و هفت بار «لا إله إلّا اللّه» بگو و سه مرتبه چنين بگو:

«جز خداى يكتا، معبودى نيست. شريكى ندارد. سلطنت و ستايش، از آنِ اوست. زنده مى‌كند و مى‌ميرانَد و او زنده‌اى است كه مرگ ندارد. و بر هر چيزى تواناست».

سپس بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله درود بفرست و سه بار بگو: «خدا، بزرگ‌تر است بر اين كه هدايتمان كرد. ستايش، خدا را بر اين كه هدايتمان كرد و ما را آزمود؛ و ستايش، از آنِ خداى زنده پابرجا و ابدى است».

و سه بار بگو: «شهادت مى‌دهم كه جز خدا، معبودى نيست و محمّد، بنده و فرستاده اوست. جز او را نمى‌پرستيم. دين را براى او خالص‌