حج و عمره در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٣ - ح - حضور همه ساله امام زمان عليه السلام در حج

«آيا مى‌دانيد امير مؤمنان، پس از نماز واجب، چه مى‌گفت؟».

گفتيم: چه مى‌گفت؟

فرمود: «چنين مى‌گفت:" صداها به سوى تو بلندند و دعوت‌ها (دعاها) به سوى تواند و چهره‌ها براى تو خاشع‌اند و گردن‌ها براى تو فرو افتاده‌اند و داورى در كارها، با توست. اى بهترين سؤال‌شده و اى بهترين بخشنده! اى راستگو، اى آفريدگار! اى آنكه در وعده خلاف نمى‌كند! اى آنكه به دعا فرمان دادى و وعده اجابت فرمودى! اى آنكه گفت: (مرا بخوانيد تا پاسختان گويم)! اى آنكه گفت: (هرگاه بندگانم از تو درباره من پرسيدند، يقيناً من نزديكم، دعاى دعاكننده را هرگاه كه مرا بخواند، پاسخ مى‌دهم. پس مرا اجابت كنند و به من ايمان آورند. باشد كه راه رشد بيابند)! اى آنكه گفت: (اى بندگان من كه بر خودتان اسراف كرده‌ايد! از رحمت خدا نوميد نشويد. همانا خداوند، همه گناهان را مى‌آمرزد، [كه‌] او آمرزنده مهربان است). به فرمانم و پذيرايم. اينك اين منم، اسرافكارى در برابرت و تويى گوينده اين سخن كه (از رحمت خدا مأيوس نشويد. همانا خداوند، همه گناهان را مى‌آمرزد)"».

آن‌گاه پس از اين دعا به راست و چپ نگريست و گفت: «آيا مى‌دانيد كه امير مؤمنان در سجده شكر چه مى‌گفت؟».

گفتيم: چه مى‌گفت؟

فرمود: «چنين مى‌گفت:" اى آنكه بخشش زياد، او را جز وسعت و عطا نمى‌افزايد! اى آنكه گنجينه‌هايش بى‌پايان است! اى آنكه گنجينه‌هاى آسمان‌ها و زمين، از آنِ اوست! اى آنكه گنجينه‌هاى آنچه ريز و درشت است، براى اوست! بدكارى من، مانع نيكوكارى تو نمى‌شود. تو با من، آن مى‌كنى كه شايسته آنى، كه تو اهل بخشش و سخاوتى و [اهلِ‌] بخشايش و گذشتى.

پروردگارا! اى خدا! با من، آن مكن كه من شايسته آنم، كه همانا من شايسته كيفرم و مستحقّ آنم و دليل و عذرى هم نزد تو ندارم. با همه گناهانم نزد تو مى‌آيم و به آنها اقرار مى‌كنم، تا از من درگذرى و تو به آنها داناتر از منى. با هر