مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٦ - خصوصیات حق از نظر علی علیه السلام

همکاریهای اجتماعی در راه خیر به بازی بگیریم. نه هیچ کس در سطح عالیتر از همکاری در کار خیر قرار گرفته و نه کسی در سطح پایینتر از آن قرار گرفته. اینکه خداوند در قرآن کریم فرموده در نیکوکاری و در تقوا معاون و کمک کار یکدیگر بوده باشید، همه افراد را از عالی و دانی، عالم و جاهل، قوی و ضعیف، ارباب و نوکر، همه را با هم فرا گرفته است. اینکه هر کسی خودش را در سطحی بالاتر از همفکری و همکاری با دیگران بداند سبب میشود که افراد جامعه اتصال و پیوستگی خود را از دست بدهند، همان طوری که یک بنا و ساختمان مادامی برپاست که اتصال و ارتباط بین مصالحی که به کار رفته محفوظ باشد و الّا با انباشتن یک عده آجر و چوب و آهن و سیمان روی یکدیگر بدون آنکه جوش و اتصالی بین آنها باشد ساختمان به وجود نمیآید. رسول اکرم فرمود: مَثَل مؤمنین مَثَل ساختمان است که بعضی بعض دیگر را نگه میدارد، یعنی بین آنها اتصال و ارتباط برقرار است.

خصوصیت چهارمی که علی علیه السلام در مورد حق ذکر میفرماید این است که اهل حق هرگز از اینکه تذکری به آنها داده شود ناراحت نمیشوند و اگر کسی از عرضه داشتن حق بر او ناراحت میشود، از عمل به حق به طریق اولی روگردان است. مثلًا یک کاسب و یا کارمند اداری و یا یک راننده که مدعی است من در عمل همانطور هستم که مقتضای حق و عدالت است اگر واقعاً در گفته خود صادق است، از تذکری که دیگران به او میدهند که باید چنین و چنان باشی ناراحت نمیشود بلکه چون میخواهد آن راه را برود از راهنمایی خرسند میشود، ولی اگر در عمل دروغ میگوید، از تذکر دیگران خوشش نمیآید. علی علیه السلام این جمله را درباره شخص خودش فرمود و از مردم تقاضا کرد هر تذکری دارید به من بدهید که من از این تذکرات خوشوقتم.