پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠ - ٣- نامه عمل

٣- نامه عمل‌

اشاره:

در آيات قرآن مجيد بحث‌هاى گسترده‌اى درباره «نامه اعمال» (پرونده كارهاى آدمى) ديده مى‌شود كه از آن با تعبيرات گوناگون و متنوعى ياد شده است.

در بسيارى از اين آيات تعبير به‌ «كتاب» كه مفهوم وسيعى دارد، هم نامه را شامل مى‌شود و هم كتاب را، شده است.

و در بعضى ديگر تعبير به‌ «زُبر» آمده كه آن هم جمع «زبور»، مفهومى نزديك به كتاب دارد.

در بعضى نيز سخن از «طائر» به ميان آمده كه به معناى پرنده است، پرندگانى كه عرب فال نيك به آنها مى‌زد و سرنوشت خود را به آنها مربوط مى‌دانست، قرآن با اين تعبير خود مى‌گويد: پرنده نيكبختى و بدبختى شما همين نامه اعمال شماست!

در بعضى تنها سخن از «نويسندگان نامه اعمال» است و از آنها تعبير به «رقيب» و «عتيد» يا «رسولان پروردگار» يا «كراماً» يا «متلقيان» شده است كه هر كدام پيامى مخصوص به خود دارد (دقت كنيد).

در اين‌كه نامه اعمال چيست؟ و آيا هركس يك نامه عمل دارد يا بيشتر؟ و نويسندگان نامه اعمال كيانند؟ و چگونه رقم زده مى‌شود؟ چگونه به دست راست و چپ انسان داده مى‌شود؟ بحث‌هاى فراوانى است كه بعد از ذكر آيات مربوطه و تفسير آن به سراغ آنها خواهيم رفت.

ولى نبايد فراموش كرد كه باز در اين‌جا پيام‌هاى تربيتى اين آيات و مسائل اخلاقى مربوط به آن در درجه اوّل اهميّت است.

با اين اشاره به سوى قرآن باز مى‌گرديم و به آيات اين قسمت گوش جان فرا مى‌دهيم:

١- انِّا نَحْنُ نُحْيِى الْمَوْتى‌ وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ كُلَّ شَيى‌ءٍ احْصَيْناهُ فى امامٍ مُبينٍ‌

(يس- ١٢)

٢- وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرمينَ مُشْفِقينَ مِمّا فيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما