اولئكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا: «خداوند به پرهيزگاران و عباد الرحمن (بندگان خاص خدا) غرفه‌هاى بهشتى به خاطر صبر و استقامتشان پاداش مى‌دهد».

«غُرْفَه» از ماده «غَرْف» (بر وزن بَرْف) به معناى برداشتن چيزى و تناول آن است، و «غرفه» به آن چيزى گفته مى‌شود كه بر مى‌دارند و تناول مى‌كنند (مانند مقدار آبى كه انسان از چشمه براى نوشيدن بر مى‌دارد) سپس به قسمت‌هاى فوقانى ساختمان و طبقات بالاى منازل اطلاق شده گويى آنها را از روى زمين به بالا برده‌اند، و در اينجا ممكن است اشاره به برترين منزلگاه‌ها و درجات عالى بهشت باشد.

اين نكته نيز قابل توجه است كه غرفه‌ها هوايى لطيف‌تر، مناظرى بهتر، و محلى آرامتر براى سكنى هستند، و از اين جهات مطلوبند، و تعبير به «غرفه» اشاره به اين ويژگى‌هاست.

و لذا در آيه ٣٧ سبا مى‌خوانيم‌ وَهُمْ في الْغُرُفاتِ آمِنُونَ: «آنها در غرفه‌هاى بهشتى در نهايت آرامش و امنيتند» و در آيه ٢٠ زمر به تعبير ديگرى در اين زمينه برخورد مى‌كنيم مى‌فرمايد: لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِها غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْري مِنْ تَحْتِها الأنْهَارُ: «براى آنها (پرهيزگاران) غرفه‌هائى است و بر فراز آن، غرفه‌هايى ديگر و از زير آنها نهرها جارى است».

و بالاخره در آيه ٥١ و ٥٢ دخان هنگامى كه اشاره به محل اقامت بهشتيان مى‌كند، مى‌فرمايد: انَّ الْمُتَّقينَ في مَقامٍ امينٍ في جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ: «پرهيزگاران در جايگاه امن و امان قرار دارند- در ميان باغ‌ها و چشمه‌ها»!.

در اينجا دو نكته قابل توجه است:

١- در بعضى از آيات قرآن (مانند آيه ١٢ سوره صف كه در بالا به آن اشاره شد) در ميان تمام نعمت‌هاى بهشتى اشاره به «مساكن طيبه، شده، اين به خاطر آن است كه يكى از مهمترين اسباب آرامش و آسايش انسان مسأله «مسكن» است آن هم مسكن پاك و پاكيزه از هرگونه آلودگى ظاهرى و باطنى، و امن و امان كه انسان با فكر راحت در آن بيارامد! (توجه داشته باشيد كه واژه «مسكن» نيز از ماده «سكون» به معناى آرامش گرفته شده).

٢- در قرآن مجيد چند چيز مايه آرامش شمرده شده است:

خانه‌هاى مسكونى مناسب چه در دنيا و چه در آخرت: