از بعضى از آيات قرآن استفاده مى‌شود كه سنگينى ميزان عمل در قيامت نشانه رستگارى و نجات است، و سبك بودن ميزان عمل كه به معناى بى ارزش بودن اعمال است سبب خلود در آتش دوزخ مى‌شود، در آيه ١٠٢ و ١٠٣ سوره مؤمنون مى‌خوانيم: فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَاولئِكَ هُمْ المُفْلِحُونَ- وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازينُهُ فَاؤلئِكَ الذَّينَ خَسِرُوا انْفُسَهُمْ في جَهَنَّمَ خالِدُونَ: «كسانى كه ترازوهاى (سنجش اعمال) آنها سنگين است آنان رستگارانند، و آنها كه ترازوى عملشان سبك مى‌باشد كسانى هستند كه سرمايه وجود خود را از دست داده در جهنم خالدند».

تعبير به‌ «خَسِرُوا انْفُسَهُمْ» (سرمايه وجود خود را زيارت كرده‌اند) اشاره لطيفى به اين حقيقت است كه بزرگترين سرمايه انسان، هستى او، عمر و حيات اوست، و اين گروه در بازار تجارت دنيا آن را از دست داده‌اند، بى‌آنكه در برابر آن چيز ارزشمندى به دست آورده باشند.

اين تعبير نيز ممكن است اشاره به كافران باشد، زيرا اگر كسى ايمان داشته باشد هرچند مرتكب گناهان فراوانى گردد باز در ميزان عمل او چيزى وجود دارد، و كاملًا سبك نيست، چرا كه ايمان و عقائد حق به تنهايى داراى وزن قابل ملاحظه‌اى است، بنابراين سبكى ميزان اعمال اين گروه و خالى بودن آن از هر حسنه‌اى دليل بر كفر آنهاست، همان‌گونه كه در آيه ١٠٥ سوره كهف مى‌خوانيم: (اولئِكَ الذَّينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبَّهِمْ وَ لِقائِهِ فَحَبطَتْ اعْمالُهُمْ فَلا نُقيمُ لَهُمْ يَوْمَ القِيامَةِ وَزْناً): «آنها كسانى هستند كه به آيات پروردگارشان و لقاى او كافر شدند، به همين جهت اعمالشان حبط و نابود شد، لذا روز قيامت ميزانى براى آنها برپا نخواهيم كرد».

٨- گنهكاران به طور عام:

از پاره‌اى از آيات نيز برمى‌آيد كه گنهكار به طور مطلق، خلود در دوزخ دارند، چنانكه در آيه ٢٣ سوره جن مى‌خوانيم: و من يعص اللَّه و رسوله فان له نار جهنم خالدين فيها ابداً: «هركس نافرمانى خدا و رسولش كند، آتش دوزخ مسلّماً براى اوست، جاودانه در آن مى‌مانند».

همين معنا با اضافه‌اى در آيه ١٤ نساء نيز آمده است: وَمَنْ يَعْصِ اللَّه وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ ناراً خالِداً فيها وَ لَهُ عذابٌ مُهينٌ: «كسى كه معصيت خدا و پيامبرش كند و از حدود مرزهاى قانون الهى تجاوز نمايد او را در آتشى داخل مى‌كند كه جاودانه در آن مى‌ماند، و براى او عذاب خوار كننده‌اى است».