احترامات ويژه بهشتيان از همان آغاز ورود در بهشت شروع مى‌شود، و خازنان بهشت نخستين تبريك پر معنا را به آنها مى‌گويند، چنان‌كه قرآن مى‌فرمايد: وَ سِيقَ الَّذينَ اتَّقوا رَبّهُمْ الَى الجَنَّةِ زُمَراً حَتّى اذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ ابْوابُها وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُم طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدينَ: «كسانى كه تقواى الهى را پيشه كردند گروه گروه به سوى بهشت سوق داده مى‌شوند، تا موقعى كه به آن مى‌رسند در حالى كه درهاى آن گشوده شده، و خازنان بهشت به آنها مى‌گويند: سلام بر شما گوارا باد اين نعمت‌ها برايتان، وارد شويد و جاودانه در آن بمانيد»! (زمر ٧٣).

از اين تعبير استفاده مى‌شود كه خازنان بهشت مشتاقانه بر درهاى بهشت انتظار پرهيز كاران را مى‌كشند، درهاى بهشت را قبلًا براى آنها گشوده‌اند، و به محض اينكه اينها به بهشت مى‌رسند با بهترين تحيات و احترامات به استقبال آنها مى‌شتابند و با تعبيراتى چنين زيبا آنها را به بهشت و زندگى جاويدان در آن فرا مى‌خوانند. [١]

آرى چنين است راه و رسم پذيرائى از يك ميهمان عزيز، نخست در را مى‌گشايند، و ميزبانان دم در انتظار مى‌كشند، و به محض ورود خير مقدم مى‌گويند، و اين يكى از لذات باارزش معنوى است.

«خَزَنَه» جمع‌ «خازن» به معناى حافظ و مأمور نگهبانى و تدبير است، و در اينجا به معناى فرشتگانى است كه مأمور نگهدارى و تدبير بهشتند.

در مرحله بعد كه در بهشت وارد شدند ملائكه مقرب الهى مأمورند كه از هر در بر آنها وارد شوند و به آنها خوشآمد و تبريك گويند، در آيه ٢٣ رعد مى‌فرمايد: وَ المَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ- سَلامٌ‌

[١]. جالب اينكه قرآن در مورد بهشت با استفاده از «واو» حاليه (در جمله‌ «وَفُتِحَتْ ابْوابُها» نشان مى‌دهد كه اين درها از قبل گشوده و آمده است (همان‌گونه كه در آيه ٥٠ سوره ص آمده است‌ جَنّاتُ عَدْنٍ مُفَتَّحةً لَهُمْ الْابْوابُ، ولى در مورد جهنم مى‌گويد: هنگامى كه دوزخيان مى‌رسند درها گشوده مى‌شود حَتّى اذا جاؤُها فُتِحَتْ ابْوابُها (بدون واو حاليه).